03/06/2026
เมื่อวันที่ 1 มิถุนายนที่ผ่านมา อบเชย สุนัขชิวาวาตัวแรกของดวงดาวชิวาวาเอเลี่ยน..ได้จากไปตอน 4 ทุ่มกว่าๆ ด้วยอายุ 14ปี 10 เดือน
แม้ว่าเราจะมีชิวาวามากมายหลายตัวในบ้าน และไม่เคยมีสายเลือดของอบเชยในบ้านเลย เพราะนางเป็นชิวาวาไซส์เล็กกึ่งทีคัพที่ไม่เหมาะให้มีลูก แต่นางก็คือที่หนึ่งเสมอ
อบเชยเป็นของขวัญวันเกิดของพี่เฌอตอนอายุ 12 ปี ด้วยวัยของน้องเฌอก็จะเป็นแม่ที่ดูแลซะเป็นส่วนใหญ่ ด้วยความเล็กของนางที่นน.ไม่ถึง 1.5 กก. ก็จะได้พกพาไปเที่ยวด้วยบ่อยๆ
อบเชยเป็นศูนย์รวมของทุกสิ่ง ตัวอื่นจะนิสัยเป็นอย่างไร จะนิสัยขี้อ้อนแค่ไหน...แต่ถ้ารังแกอบเชย ก็คือ...ไม่มีทางได้เข้าห้องนอนเด็ดขาด🤣
อบเชยได้นอนบนเตียงตลอด มีที่นอนที่ชอบคือบนหัว ถ้าเผลอเอาแขนแกว่งไปหานาง นางก็จะงับ แล้วก็เจ็บมาก เพราะตัวเล็กฟันเลยแหลม🤣
ก็จะคุยกันกับพี่เฌอทุกปีเมื่อถึงวันเกิดอบเชยว่าให้อวยพรอบเชยให้แข็งแรงอยู่กันไปนานๆนะ
อบเชยก็แข็งแรงจริงๆ ไม่เคยเจ็บป่วยหนักเลย🥰
พี่เฌอเรียนจบมหาวิทยาลัยก็มีช่วงที่ไปทำงานที่ภูเก็ต ส่วนใหญ่ก็ขึ้นมาเดือนละครั้ง แม้จะแค่ปีเดียว แต่ตอนนั้นอบเชยก็อายุเกือบ 12 ปีแล้ว ก็คุยๆกันว่า ..น้องคงไม่ได้อยู่กับเราจนถึง 20 ปีหรอกนะ กลับมาบ้านในตอนที่เขายังเล่นกับเราได้ดีกว่า
อบเชยใช้ชีวิตอย่างแข็งแรงมาตลอด แต่หลังๆไม่ได้นอนบนเตียงแล้ว นอนบนที่นอน นางชอบนอนในกล่องที่มีที่นอนรอง เป็นพื้นที่ปลอดภัยสำหรับนาง เพราะหลังๆแม่เข้าวัยทอง ร้อนๆหนาวๆ สะบัดผ้าห่มตลอด นางรำคาญ 🤣
พออายุครบ 14 ปี อบเชยเริ่มแสดงความอ่อนล้าออกมาอย่างชัดเจน ตาของอบเชยเริ่มขุ่นมัว มองไม่ชัด เห็นลางๆ แต่นางใช้วิธีดมกลิ่นและยังคงจำทิศทางและพื้นที่ในห้องได้ ก็จะยังไปกินน้ำและไปถาดฉี่ได้
ช่วงปลายปี 2568 อบเชยเหมือนไม่มีแรง ไม่ค่อยเดิน แม่ก็หาอาหารเสริมมาให้กิน และอาหารเม็ดก็ต้องแช่น้ำ จริงๆตอนนั้นอบเชยยังกินอาหารเม็ดได้ แต่พิจารณาแล้ว ..นางน่าจะย่อยยากขึ้น ดูดซึมน้อย เลยไม่มีแรง ก็จะให้อาหารเปียก สลับกับแช่อาหารเม็ด รวมทั้งอาหารเสริมบำรุง นางก็กลับมาเดินปร๋ออีกครั้ง
เราพยายามพาอบเชยไปเดินตากแดดตอนเช้าบ่อยๆ แต่พอเข้าพฤษภาคม มีฝนบ่อยๆ เชื้อโรคตามพื้นเริ่มขยายตัวตามฤดูกาล ทำให้อบเชยท้องเสียบ่อยขึ้น เราจึงเลิกพาอบเชยออกไปเดิน
กลางเดือนพฤษภาคม อบเชยเดินน้อยลงมาก เช้ามาจะเจอฉี่เลอะเทอกลางห้องเพราะอบเชยเดินไปไม่ถึงถาดฉี่ อาหารก็หาทุกสิ่งมาให้กินแต่อบเชยก็กินน้อยมาก ก็เริ่มให้กินเจลอาหารเสริมแทน ต้องอุ้มพามาที่ขวดน้ำให้กินน้ำ เพราะอบเชยยกหัวไม่ขึ้น เดินมาถึงขวดน้ำแต่ไม่มีแรงยกหัวขึ้น จะเอาน้ำให้ในชามก็กลัวหมดแรงแล้วหัวจุ่มน้ำหายใจไม่ออก เลยอุ้มมากินน้ำบ่อยๆ อุ้มพาไปฉี่ พาไปอึ แต่หลังๆอบเชยลุกไม่ไหวก็อึฉี่บนที่นอนแล้วร้องเรียกให้มาเปลี่ยนผ้ามาพลิกตัว
ในวันที่เราก็ยังไม่คาดคิดว่าจะเป็นวันสุดท้าย ก็พยายามให้กิน ทำกายภาพให้ แต่ก็คุยกันถึงความเป็นไปที่อาจเกิดขึ้นได้ จะทำยังไงถ้าอบเชยไปตอนที่น้องเฌอไปทำงาน จะเอาร่างไปบริจาคไหม?
น้องเฌอเลือกให้อบเชยอยู่ที่บ้าน แม่เลยไปหากระถาง เตรียมดิน เตรียมที่ทางไว้
แล้วเวลาสี่ทุ่มกว่าๆ ตอนที่แม่เผลอหลับแล้วพี่เฌอไปอาบน้ำเตรียมตัวนอน ..อบเชยก็จากไปอย่างสงบ🥹 แม่ได้ยินเสียงน้ำไหลก็ลุกขึ้นมาดูอบเชย แต่อบเชยก็จากไปแล้ว
เราใช้เวลาบอกลาอบเชยอยู่เกือบชั่วโมง เรากอดร่างเล็กๆที่ผอมจนแทบเหลือแต่กระดูก😭 อบเชยไปแล้วจริงๆ
เราพาอบเชยไปยังที่ๆเตรียมไว้ พี่เฌอกลบดินให้ร่างอบเชยพร้อมกับบอกลาช้าๆ
เราเอาแผ่นอิฐปิดทับหน้าดินไว้ก่อน ต้องรอให้ร่างของอบเชยคายความร้อนจากการย่อยสลายสักพักก่อน อีกสัปดาห์จะเอาบลูเบอรี่ sunshine blueลงปลูก
แม่และพี่เฌอหวังว่า ไม่ว่าจุดหมายของอบเชยจะอยู่ที่ไหน ขอให้เดินทางปลอดภัยนะ ไปยังที่ที่ดี #รักเสมอ #สุนัขตัวแรกของดวงดาวชิวาวาเอเลี่ยน
