168 Petchaburi Free Magazine

The local city LifeStyle magazine explore you to the new world of knowing who we are and what we do here in Petchaburi.

15/08/2015

ความเข้าใจ สร้างความมั่นใจ

ครืด.... เสียงเปิดประตู เด็กสาวหัวทอง ใส่เสื้อเอวลอยกับกระโปรงสั้นจู๋ ทาเล็บสีสด ใส่น้ำหอมกลิ่นแรงสุดๆ ... เดินเข้ามาที่โรงเรียนกวดวิชาพร้อมคุณแม่ คุณแม่บอกว่า "รูปลักษณ์ภายนอกอาจจะดูแรง แต่ลูกสาวเ...

10/08/2015

Coffee's Love ให้โปรโมชั่นดีๆสำหรับวันแม่นี้ครับ
เชิญทุกท่านที่ Coffee's Love ครับผม

10/07/2015

บทสัมภาษณ์ อาจารย์พัชรี นุชสวัสดิ์ อาจารย์สุดเท่จากโรงเรียนพรหมานุสรณ์จังหวัดเพชรบุรี ได้ที่
168LifeStyle
หากใครพบเจออ่านแล้ว ถ่ายรูป selfie มาอวดกันนะครับ ให้กำลังใจอาจารย์กันครับ
^_^

20/06/2015

ติดตามข้อความดีๆจาก 168LifeStyle ได้ฟรีทาง LineAT ได้แล้ววันนี้ กดแล้ว add friend กันได้เลยครับ

LINE is a new communication app which allows you to make FREE voice calls and send FREE messages whenever and wherever you are, 24 hours a day!

18/06/2015

เมืองไทยเมื่อสมัยปี พศ. 2411 วิดีโอเหล่านี้หาดูได้ยากแล้วนะครับ

14/06/2015

http://permaculture.pipphari.com/link/kaarphuengtawe-ng-aimaichkaartham-aaire-ngthanghmd

“การพึ่งตัวเอง ไม่ใช่การทำอะไรเองทั้งหมด" โจน จันใด เรื่อง/ภาพ : ขวัญชาย ดำรงค์ขวัญ หากคุณกำลังเข้าใจว่าการ “พึ่งตัวเอง" หมายถึงการปลีกตัวเองออกไปจากสังคม และก้มหน้าก้มตาผลิตข้าวของต่างๆ ด้วยตัวเองทุกสิ่งอย่าง บางทีคุณอาจต้องค่อยๆ ...

30/05/2015

น้องเพชร หนุ่มลุ่มน้ำเพชรและนายตำรวจสุดเท่ มาทำอะไรที่นี่
เดี๋ยวรู้กัน...

30/05/2015

กรกต อารมย์ดี มาทำอะไรที่นี่
เดี๋ยวรู้กัน...

30/05/2015

ดร. กร จากโรงแรมรอยัลไดมอนด์ มาทำอะไรที่นี่
เดี๋ยวรู้กัน...

30/05/2015

อาจารย์พัชรี มาทำอะไรที่นี่
เดี๋ยวรู้กัน.....

27/05/2015

"รักคนไกล ระอาคนใกล้ "

"แอม” เสาวลักษณ์ ลีละบุตร
เล่าว่า ได้พบเพื่อนคนหนึ่ง
ซึ่งเพิ่งกลับจากการไปปลูกป่า
หน้าตาของเธอเบิกบานด้วย
ความปีติที่ได้ช่วยฟื้นฟูธรรมชาติ
เธอพรรณนาถึงคุณประโยชน์
มากมายของการปลูกป่า
ทั้งบรรเทาโลกร้อน เพิ่ม
ออกซิเจน ให้ร่มเงา ปกป้อง
หน้าดิน และช่วยให้ฝนฟ้าตก
ต้องตามฤดูกาล ฯลฯ

“ดีจังเลย” แอมยินดีกับเพื่อน

“ตอนนี้เธอปลูกต้นไม้ที่บ้าน
เยอะเลยซีท่า”

เพื่อนทำหน้าเซ็งทันทีแล้วตอบว่า

“โอ๊ย ใครจะไปกวาดใบไม้ไหว
ร่วงอยู่ได้ เลยตัดทิ้งไปแล้ว”

รักป่ารักต้นไม้ทั่วทั้งโลกนั้น
บางครั้งกลับง่ายกว่ารักต้นไม้
ในบ้าน เราพร้อมจะไปปลูกป่า
ทั่วทุกหนแห่ง แต่คร้านที่จะดูแลต้นไม้ในบ้าน

ปลูกป่านอกบ้านไม่ใช่เรื่องยาก
แค่หย่อนกล้าไม้ลงหลุมแล้วกลบ
จากนั้นก็กลับบ้านได้เลย

แต่ปลูกต้นไม้ที่บ้านสิ เรายัง
ต้องรดน้ำพรวนดินใส่ปุ๋ยนาน
นับปี ครั้นต้นไม้เติบโตสูงใหญ่
ก็ยังต้องเสียเวลากวาดใบไม้
ร่วงไม่หยุดหย่อน วันดีคืนดี
กิ่งไม้อาจตกมากระแทกหลังคาเป็นรู

เป็นเพราะต้นไม้นอกบ้านให้
แต่สิ่งดี ๆ มีแต่สิ่งที่น่าชื่นชม
ไม่เป็นภาระแก่เราเลย
เราจึงรักเขาได้ง่าย

ส่วนต้นไม้ในบ้านนั้นเรียกร้อง
การดูแลเอาใจใส่จากเรา
แถมยังอาจก่อปัญหาให้ด้วย

หลายคนจึงมองเห็นแต่ข้อเสีย
ของเขา จนรู้สึกระอาขึ้นมา

เป็นเพราะเหตุผลเดียวกันนี้หรือเปล่า ผู้คนเป็นอันมากจึงรักและชื่นชมคนอื่นได้ง่ายกว่าคนในบ้านเราเห็นแต่ความดีของคนไกลตัว
เพราะเขาไม่เคยเรียกร้องอะไร
จากเราเลย

ส่วนคนในบ้านนั้นอยู่ใกล้กับเรามากเกินไป จึงเห็นแต่ข้อเสียของเขา หรือเห็นเขาเป็นภาระที่ต้องดูแลเอาใจใส่จนกลบข้อดีของเขาไปเกือบหมด

ผลก็คือเรามักสุภาพอ่อนโยน
กับคนไกล แต่มึนตึงฉุนเฉียว
ง่ายมากกับคนใกล้ตัว !

ลองมองให้เห็นคุณประโยชน์
หรือความดีของต้นไม้ในบ้าน
บ้าง เราอาจจะรักเขาได้ง่ายขึ้น

หลายคนมาเห็นประโยชน์ของ
ต้นไม้ในบ้าน ก็หลังจากที่โค่น
จนเหลือแต่ตอ แต่นั่นก็สายไป
แล้ว จะไม่ดีกว่าหรือ หากเรา
รู้จักชื่นชมเขา ขณะที่ยังอยู่
กับเรา กับคนในบ้านก็เช่นกัน
เราควรหัดชื่นชมคุณความดี
ของเขาบ้าง ที่แล้วมา เราอาจ
มองข้ามไป เพราะคุ้นชินความดีที่เขาทำกับเราจนมองเห็น
เป็นเรื่องธรรมดา

เพลงที่แสนไพเราะ หากได้ฟัง
ทุกวัน ทุกคืน ก็กลายเป็นเพลง
ธรรมดาๆ ไม่มีเสน่ห์สำหรับเรา
ฉันใด ก็ฉันนั้น คำพูดที่ไพเราะ
ของภรรยา น้ำใจของสามี
หรือความใส่ใจของพ่อแม่
หากเราได้ยิน ได้ฟังหรือ
ได้รับติดต่อกันเป็นปีๆ หรือ
นานนับสิบปี ก็กลับกลาย
เป็นสิ่งสามัญจนเรามองไม่เห็น
ความสำคัญ ไม่ต่างจากอากาศ
ที่เราไม่ค่อยเห็นคุณค่า ทั้งๆ ที่
ขาดมันไม่ได้เลย

น่าแปลกก็ตรงที่ หากคนใกล้ตัว
ทำผิดพลาดหรือสร้างความ
ไม่พอใจแก่เรา แม้เพียงครั้งเดียว
การกระทำนั้นๆ กลับฝังใจเราได้
นานหรือลึกกว่าความดีที่เขาทำ
กับเรานับร้อย นับพันครั้ง !

ใช่หรือไม่ว่าเวลาเขาทำดีกับเรา
เรามองว่านั่นเป็น

“หน้าที่ของเขา” หรือเป็น

“สิทธิที่เราควรได้รับ” ?

แต่เมื่อใดที่เขาทำไม่ดีกับเรา
ทำให้เราไม่พอใจ เรากลับมอง
ว่าการกระทำเช่นนั้นเป็น

“สิ่งที่ไม่สมควร” เป็นเรื่อง

“ไม่ธรรมดา” ...

ดังนั้น จึงฝังใจเราได้ง่ายกว่า

อันที่จริง เขาอาจไม่ได้ทำผิด
พลาดเกินวิสัยปุถุชน แต่ความ
ที่เรามักจะมีความคาดหวังสูง
จากคนใกล้ชิด ความผิดพลาด
ของเขาแม้เพียงเล็กน้อย
ก็ทำให้เราหัวเสีย ขุ่นเคือง
หรือน้อยเนื้อต่ำใจได้ง่าย
และนาน

คนในบ้านหรือคนใกล้ตัวนั้น
ไม่ว่าจะดีแสนดีเพียงใด ก็ย่อมมีวันที่ต้องกระทบกระทั่งกับเราบ้าง แต่หากเราไม่ฝังใจอยู่กับเหตุการณ์เหล่านั้น หันมามองและชื่นชมคุณความดีของเขา เปิดใจรับรู้ความรักที่เขามีต่อเรา
เราจะรักเขาได้ง่ายขึ้น และตระหนักว่าเขามีความสำคัญ
ต่อชีวิตของเรายิ่งกว่าคนไกลตัวเสียอีก

อย่ารอให้เขาจากไปเสียก่อน
ถึงค่อยมาเห็นคุณค่าของเขา ถึงตอนนั้นก็สายไปเสียแล้ว