04/09/2025
08.06.68
ครั้งแรกที่เราเจอกัน
แม่รอคลอดน้อง 15 ชั่วโมงเต็ม
ปากมดลูกเริ่มเปิด 1 ซม. ประมาน 10 โมงเช้า หาหมอเสร็จก็กลับบ้าน
เที่ยงมีมูกเลือดออกรีบไป รพ. ทันที แอดมิดรอคลอดปากมดลูกเปิด 2 ซม.
ตั้งแต่เที่ยงถึง 4 ทุ่มกว่าๆ ไม่ปวดท้องอะไรทั้งสิ้น ลุกเดินไปเข้าห้องน้ำได้ปกติ
จน 5 ทุ่มกว่าๆ ลุกไปเข้าห้องน้ำระหว่างเดินเหมือนลูกโป่งแตกน้ำไหลออกมาจากช่องคลอด รีบเดินไปบอกพยาบาล กลับมานอนตรวจภายในปากมดลูกเปิด 4 ซม.
หลังจากนั้งปวดบิด ปวดมากๆ ทวีคูณขึ้นเรื่อยๆ ทุกชั่วโมง ปวดแบบกรี๊ดนอนขดตัวบิดซ้ายบิดขวาหวังให้อาการทุเลาเพราะปากมดลูกเปิดช้ามาก
เที่ยงคืนจนตี 1 กรี๊ดร้องไห้หลายรอบปากมดลูกก็ยังเปิดแค่ 6 ซม. นอนร้องแบบพูดไม่รู้เรื่องอยู่บนเตียง แอร์ในห้องรอคลอดเย็นมากแต่แม่เหงื่อแตกสุดๆ
ตี 2 นิดๆ ปากมดลูกเปิด 9 ซม. พยาบาลคว้านจนครบ 10 ซม. ได้ยินพยาบาลบอกคุณแม่เตรียมเบ่งนะคะปากมดลูกเปิดจะครบแล้ว พยาบาลสอนเบ่ง 2-3 รอบ เตรียมเข็นไปห้องคลอด พยายามรวบรวมสติบอกผู้ช่วยให้โทรหาสามีว่ากำลังจะคลอดแล้ว เข้าใจแล้วที่แม่บอกเวลาจะคลอดมันจะเจ็บจนพูดไม่รู้เรื่อง
ห้องคลอดแม่พยายามเบ่งสุดความสามารถ หมอ พยาบาลช่วยกันสุดๆ เบ่งยังไงก็เบ่งไม่ออก กรี๊ดสุดเสียงเพราะมันเจ็บมากๆ แม่ต้องใส่ออกซิเจนช่วย จนผ่านไปเกือบครึ่งชม. คุณหมอเดินมาบอกผ่านะครับคุณแม่อันตรายต่อเด็กแล้ว นาทีนี้ไดแต่บอกผ่าเลยค่ะ รวบรวมแรงเซ็นเอกสารแบบงงเพราะหมดแรง ได้แต่ภาวนาขอให้ลูกปลอดภัย
ร้องไห้ตลอดจนเจอสามีที่หน้าห้องคลอดได้แต่พูดว่าขอโทษที่เบ่งคลอดไม่ออกปวดเบ่งตลอดทางจนถึงห้องผ่าตัดยังปวดเบ่งคลอดเป็นจังหวะ ได้แต่ขอร้องให้รีบวางยาสลบได้ไหมมันจะเบ่งคลอดเองอีก
ตี 5 ฟื้นจากยาสลบเจอหน้าสามีคำพูดแรกคือเห็นลูกยัง ลูกอยู่ไหน สามีบอกลูกปลอดภัยร้องเสียงดังมากๆ ตัวขาว ปากแดง ตัวโตมากๆ หลังจากได้ยินก็หลับไปอีกรอบสักพักเหมือนใครมาปลุกให้ตื่น
เจอหน้ากันครั้งแรก พยาบาลเข็นรถเด็กมาคนนึง ตรวจเช็คอะไรสักอย่าง เราก็นอนมองคิดในใจนั้นลูกเราแน่ๆ ตัวโต ขาว หน้าตาจิ้มลิ้มมาก น้ำตาไม่ไหลแต่มันเอ่อในตา ถามตัวเองเรามีลูกแล้วจริงๆ ใช่ไหม สักพักพยาบาลก็เอาลูกมาให้เข้าเต้า มองดูลูกนอนจุ๊บนมช่างเป็นสิ่งมหัศจรรย์จริงทำไมรักเด็กคนนี้ตั้งแต่อยู่ในท้อง ทำไมน่ารักจัง รู้แล้วทำไมแม่คลอดเองไม่ออกเพราะน้องตัวโตมากจ้ำม่ำสุดๆ นาทีนี้รู้เลยว่าแม่รักเราขนาดไหนก็ตอนที่เรามีลูก 
ขอบคุณสามีที่คอยอยู่ข้างๆ ให้กำลังใจและอบกอดเราสองคนเสมอมา พี่ทำให้รู้ว่าเลือกคนไม่ผิด Nukoon Nueakong

บันทึกไว้ให้ข้าวหอมอ่านตอนโตนะลูกกว่าแม่จะได้เจอหนูแม่ทรมานแต่มีความสุขมากๆ ขอบคุณที่เกิดมาเป็นลูกแม่นะ แม่กับป๊าสัญญาว่าจะดูแลหนูให้ดีที่สุด 
