28/08/2025
จะว่าง่ายก็ง่าย จะว่ายากก็ยาก😁
ดีใจมากที่เรื่องนี้ลงสตรีมมิ่ง หลังจากผมเคยดูในโรงเมื่อต้นปีที่แล้ว เรื่องนี้ชอบมาก รักเลย ติดอันดับเรื่องที่ผมชอบสุดในปีที่แล้ว เรื่องนี้เข้าชิงออสการ์และอีกหลายเวทีทั่วโลกด้วย
ชื่อเรื่อง "Perfect Days" ดูได้ใน Netflix
อย่างไรก็ตาม นี่ไม่ใช่หนังแมส หนังไม่มีจุดตื่นเต้น ไม่มีความหวาดเสียวให้ลุ้น จะบอกว่าเป็นหนังอาร์ตก็พอได้ อันที่จริงหนังสนุกในแบบของมัน และเข้าใจง่ายมาก ถ้าใครคุ้นเคยหนังสไตล์นิ่ง ๆ แบบญี่ปุ่น รู้จักหนังของยาซูจิโร โอซุ คุณน่าจะชอบเรื่องนี้
ยิ่งถ้ารักสันโดษ ชอบอ่านหนังสือ ชอบฟังเพลงฝรั่งยุค 70s ชอบเทปคาสเส็ท ชอบกล้องฟิล์ม ชอบมองท้องฟ้า ชอบมองแสงและเงาใบไม้ ชอบโตเกียว และมีอายุสักหน่อย ...ถ้าคุณชอบอะไรแนวนี้ มีสิทธิ์สูงมากที่จะชอบหนังเรื่องนี้
แต่ถ้าไม่ตรงเลยในสิ่งที่ว่ามา และเป็นคนหลับง่าย ขอให้ผ่านเลยครับ หลับแน่ 555+
พล็อตคร่าว ๆ แบบไม่สปอยล์ ปี 2023 โตเกียว ญี่ปุ่น ตัวเอกคือชายหนุ่มรุ่นใหญ่ อาชีพพนักงานทำความสะอาดส้วมสาธารณะ อาศัยอยู่คนเดียวในห้องเช่า เขามีกิจวัตรเหมือนเดิมทุกวัน ตื่นเช้าจากเสียงกวาดใบไม้ของแถวบ้าน ล้างหน้า แปรงฟัน โกนเครา แต่งหนวด ฉีดฟ็อกกี้รดน้ำต้นไม้จิ๋วที่ปลูกไว้ในกระถาง เปลี่ยนเสื้อผ้า เปิดประตูบ้าน มองและยิ้มให้ท้องฟ้า
จากนั้นเขาเดินไปกดกาแฟกระป๋องจากตู้หยอดเหรียญ สตาร์ทรถยนต์ เลือกเทปเพลงที่อยากฟังเช้านี้ แต่ยังไม่เปิด จากนั้นขับรถออกไป รอให้ถึงจุดที่มองเห็นโตเกียวสกายทรีเสียก่อน จึงผลักม้วนเทปเข้าไป ให้เสียงเพลงเริ่มบรรเลงเป็นเพื่อนร่วมทางระหว่างที่ขับรถแวะไปทำความสะอาดห้องน้ำตามที่ต่าง ๆ
เล่าไว้เท่านี้ ที่เหลืออยากให้ลองดูเองครับ เอาจริงที่เล่ามาก็ไม่รู้เรียกว่าพล็อตได้หรือเปล่า เพราะไม่มีจุดเปลี่ยนหรือปัญหาให้ตัวละครแก้ไข และเรื่องราวในหนังก็มีเท่านี้ (มีกิจวัตรมากกว่านี้ ผมเล่าแค่ช่วงเช้า) เพียงแต่จะมีตัวละครนั้นนี้โผล่เข้ามาเป็นครั้งคราวแล้วจากไป แต่มีประเด็นให้ฉุกคิดทุกตัวละคร คือใส่มาอย่างมีเหตุผล
แต่ส่วนใหญ่แล้วเราจะได้เห็นชีวิตชายคนนี้ วนเวียนตั้งแต่ตื่นเช้าจนเข้านอน ...ฟังดูซ้ำซาก แต่ชายคนนี้ก็มีความสุขในแบบของเขา ไม่เหงา ไม่เบื่อ เขาตั้งใจในงานที่ทำแบบสุด ๆ แม้จะไร้ตัวตนในสายตาคนอื่น แต่ก็ไม่เป็นไร เพราะเขาพอใจในทุกวันอยู่แล้ว
มีหลายฉากที่น่าประทับใจ (และควรอย่างยิ่งที่จะต้องดูในโรงเท่านั้น เพราะหนังนิ่ง ช้า ต้องใส่ใจเป็นพิเศษ พอดูที่บ้าน น่าจะยากขึ้น) แต่ฉากที่ผมชอบที่สุดคือฉากท้ายเรื่อง กล้องซูมใบหน้าของชายคนนี้ระหว่างขับรถ ฉากนี้กินเวลาเกือบหนึ่งนาที ใบหน้าของ Kōji Yakusho นักแสดงนำเรื่องนี้ เต็มไปด้วยความรู้สึกที่ยากอธิบาย สมควรแล้วที่เขาได้รางวัล Best Actor จากเทศกาลหนังเมืองคานส์
เอาจริงหนังเรื่องนี้ถือว่ามาไกลมาก จากที่คิดว่าจะโปรโมทส้วม 17 แห่งที่ปรับปรุงใหม่ในชิบุยะโดย 16 นักออกแบบ กลายเป็นหนังที่กำกับโดย Wim Wenders เหตุเพราะเจ้าของยูนิโคลชวนเขามาดูส้วม (ชวนมาทำไมเนี่ย 555+) เรื่องนี้เลยกลายเป็นการทำงานร่วมกันระหว่างญี่ปุ่นกับเยอรมัน พอหนังออกฉายก็กลายเป็นหนังรางวัล นักท่องเที่ยวตามเช็คอินห้องน้ำ ตามหาสถานที่ต่าง ๆ ในเรื่อง
ส่วนเพลงประกอบไม่ต้องพูดถึง ใครชอบเพลงสากลเก่า ๆ ยุค 60s-70s รับรองรู้จักทุกเพลงตั้งแต่ขึ้นอินโทร เพลงคือตัวเอกคนหนึ่งของเรื่องก็ว่าได้ เนื้อเพลงคือเลือกมาเพื่อเล่าเรื่อง หน้าปกเทปนี่คือสายฟังเพลง เห็นแล้วตาลุกวาว
เอาจริงผมนั่งดูไปก็เหมือนดูชีวิตตัวเอง คือพอใจที่จะใช้ชีวิตซ้ำ ๆ ในแต่ละวัน ทำทุกอย่างเหมือนเดิม ชอบกินข้าวร้านเดิม ชอบดูหนัง อ่านหนังสือ ฟังเพลง ชอบอยู่เงียบ ๆ ไม่ค่อยพบเจอผู้คน ...จะต่างกันแค่ผมล้างจานอยู่ที่บ้านเท่านั้นเอง 555+
สรุป หนังดีที่อาจไม่เหมาะกับทุกคน ที่เล่ามาเหมือนจะเป็นสารคดีชีวิตคนทำความสะอาดส้วม แต่เนื้อแท้แล้วหนังพูดเรื่องความพึงพอใจของชีวิต ที่แต่ละคนคิดไม่เหมือนกัน
หนังบางเรื่อง ดูเพื่อหลีกหนีความจริงของชีวิต เราอยากหายไปสัก 2 ชั่วโมงในหนังเรื่องนั้น แต่หนังบางเรื่อง ดูเพื่อค้นหาความหมายของชีวิต ชีวิตที่มีแต่วันนี้ ชีวิตที่เราอาจไม่รู้อะไรเลยจริง ๆ แต่มันก็ต้องจบลงอยู่ดี ผมคิดว่า "Perfect Days" คือหนังประเภทหลัง หนังที่ผมเต็มใจมอบ 2 ชั่วโมงในโรงให้ พอลงสตรีมมิ่งก็ดูอีกรอบ และยังชอบมากเหมือนเดิม
เรื่องนี้ผมให้ 10/10 ครับ
