13/07/2024
ช่วงนี้ข้าพเจ้าไม่ค่อยจะมีเวลาอยู่กับตัวเองมากนัก เพราะเวลาที่เหลือส่วนใหญ่นั้นหมดไปกับงานเสียมากกว่า เลยครึ่งค่อนวันก็หมดเวลาจะอยู่กับตนเองเสียแล้ว ข้าพเจ้าทำงานอย่างหนักทั้งในด้านของร่างกายและความคิด ต้องให้เวลากับมันมากพอสมควร กว่าจะได้งานมา 1 งานนั้น เป็นเรื่องยากและละเอียดอ่อน
ในขณะนี้ตาของข้าพเจ้านั้นปรือจนมองตัวอักษรไม่ค่อยจะถนัดสักเท่าไร แต่ก็ยังอยากเขียนเพราะมีเรื่องที่อยากเล่าให้กับผู้ที่ผ่านไปผ่านมาได้รับรู้ หรืออาจเพียงเพื่อให้ตัวข้าพเจ้าหลุดจากภาระที่แบกรับอันหนักอึ้งเกินจะทนไหวในช่วงเวลานี้ออกไปได้สักหน่อย
เกริ่นมายืดยาวและยืดเยื้อ ข้าพเจ้าไม่ได้จะเล่ารายละเอียดงานที่กำลังทำ เพียงอยากจะเล่าความรู้สึกที่มีต่อตัวข้าพเจ้าในวันนี้เพียงเท่านั้น มีเรื่องที่ข้าพเจ้าต้องนำกลับมาเรียนรู้และพัฒนาในงาน สิ่งหนึ่งที่อย่างน้อย ๆ ข้าพเจ้าทำได้ ณ ขณะนี้และเหมือนจะทำได้ดีคือการไม่ด้อยค่างานของตนเอง นั่นคือสิ่งสำคัญที่สุดที่ข้าพเจ้าได้เรียนรู้และได้รับในเวลานี้ หลังจากที่ดูถูกมันมานานหลายปีก็ได้เรียนรู้การเคารพในงานของตนให้ดี แม้จะมีการวิจารณ์งานเกิดขึ้น มันจะทำให้ข้าพเจ้าไม่รู้สึกแย่กับมันจนอยากที่จะโยนทิ้งไปเหมือนในอดีต
เพียงแค่นั้นคงมากพอสำหรับวันนี้แล้ว
