20/01/2026
Tan Atarken Yüce Tanri Dagindan
Bozkinin rüzgâri sertti; ama Türk’ün yüregi ondan daha sertti.
“Tan atarken yüce Tanri Dagindan...” diye baglayan dizeler, bir giirden önce bir hatiraydi. Bu sözler, yalnizca bir savagin degil, bin yillik yürüyügün sesiydi.
Atsiz’in kaleminden dökülen bu misra, Orta Asya’dan kopup gelen kani, kaybi ve direnisi anlatiyordu. Türk, her çagda bedel ödemisti; ama higbir çagda bagini egmemisti.
Asirlar sonra ayni ruh, bu kez Anadolu’da konustu. istiklal Marsi’nda geçen “irkimin yükselmesi”
“, bir
üstünlük iddiasi degil; sehitlerin kaniyla ayakta duran bir milletin yeniden dogrulma yeminiydi. Akif, kalemiyle söyledigini, cephede Mehmetgik caniyla yaziyordu. Tanri Dagi’ndan Sakarya’ya uzanan gizgide degismeyen tek sey vardi:
Vatan için ölümü kutsal bilmek.
Sehitler dügerken toprak sessiz kalmadi. Her damla kan, bu milletin hafizasina islendi.
Bozkurtlarin çagindan Cumhuriyet’e uzanan bu yürüyüste Türk, bazen geri çekildi ama hig yok olmadi. Çunkü bu millet, yalniz yagayanlardan degil; gehitlerinden güg alan bir milletti.
Bugün bayrak dalgalaniyorsa,
Tanri Dadr’indan gelen o ses hala yagiyordur.
🇹🇷