La Kitap

22/07/2026

12/07/2026

06/06/2026

Rusya’nın ücra bir köyünde, rayların vidalarını sökerken yakalanan bir köylü sorgu odasındaydı.
Müfettiş: "Binlerce insanın canına kastettiğinin farkında mısın?
Neden söküyorsun o vidaları?"
Köylü:"Sadece bir vida beyim...
Oltama ağırlık yapması için lazım.
Ben kimseye zarar vermem.
Hem tüm köy böyle yapar; bir vidayı sökeriz, birini bırakırız. Fizik dersinde öğrendik, yük dağılır, tren devrilmez."
Müfettiş:
"Delilik bu !
Muhtar görmüyor mu bunu?"
Köylü: "Görmez olur mu?
Karakolun ve kendi evinin kilitlerini bile bu vidalardan yaptırdı. Bedava sonuçta..."
Müfettiş: "Peki ya maaşınızı artırsak?
Vazgeçer misiniz bu hırsızlıktan?"
Köylü: "Mesele para değil beyim, mesele alışkanlık.
Adaleti ve ahlakı çocukken öğretmezseniz; büyüdüğümüzde cebimiz para görse de biz o vidaları sökmeye devam ederiz."
Müfettiş, bu cehaletten dehşete düşerek raporunu yazmak üzere başkente giden trene bindi.
Camdan dışarıyı izlerken kendi kendine mırıldandı:
"Bu sefalet bir gün felakete yol açacak..."
Tam o sırada ray kenarında elinde iki tane vida tutan küçük bir çocuk gördü. Çocuk gülümseyerek el sallıyordu.
Müfettiş dehşetle bağırdı:
"Treni durdurun.!"
Ama çok geçti. Kulakları sağır eden o metal çatırtısı duyuldu.
Çocuk ne fizik biliyordu ne de "bir söküp bir bırakma" kuralını. O sadece büyüklerinden gördüğünü yapmıştı; ama yan yana iki vidayı birden sökmüştü. Tren devrildi. Cehaletin ektiği tohum, adaletsizliğin suladığı toprakta dev bir felaket olarak biçilmişti.
Suç veya suçlu kim?
Asıl suçlu kim mi ?
Cehaleti normalleştiren toplum,
Çıkarı ahlakın önüne koyan düzen,
“Bir şey olmaz” kültürü,
Ve yanlışa sessiz kalan herkes.
Çünkü bazı toplumlar bir anda çökmez.
Önce vidaları gevşer.
Anton Çehov

19/05/2026

Bir uzun yürüyüş: 19 Mayıs 1919... Mustafa Kemal Atatürk...

13/05/2026

Dursaliye Şahan yazdı...
16 Nisan 2026

İngiltere'de Turkısh Book Club Yazar Gül Ülgen Greenslade’yi Ağırladı

Sık sık ölüm üzerine düşünürüm. Mezarlık Sokağı’nı okuyunca işte o düşünceler üzerine girdiğim ruh hallerimi anımsadım. Çoktandır bu hayattan kopmanın bir bitiş olmadığını, belki de evrende hiçbir şeyin bitmediğini yok olmadığını düşünüyorum.

Kitabın girişindeki Richard Bach’den alıntı, “Bir tırtıl için hayatın sonu, dünya için bir kelebektir,” sözü de bunu destekliyor.

Daha önce Mezarlık Sokağı hakkındaki düşüncelerimi paylaşmıştım. Fakat okuduğum, yorumladığım kafamda bir yerlere koyduğum o kitapları başkalarının ağzından dinlemek de ayrı bir keyif ve zihin açıcı olduğunu biliyorum.

Turkish Book Club’daki son toplantımızda Mezarlık Sokağı’nı yazarıyla birlikte tartıştık.

Land Mark’ın lobisinde koltuklarımıza gömülüp, Piyanist Matthew Lukas’ın kulağa ninni gibi gelen nameleri eşliğinde ölülerin mekânı mezarlıklar filan konuştuk. En ironik olan yanı da çok çok keyifli olmamız, hatta arada kahkahalar atmamızdı. Bilmem hayal edebiliyor musunuz?

Turkish Book Club’da okunan kitaplar gerektiğinde olumsuz eleştiriler de alır. Yazar yanımızda olsun ya da olmasın. Bence de böyle olmalı. Sonuçta edebiyat gibi önemli bir konuda sohbet ediyorsak samimi olmak durumundayız. Öbür türlüsü boşa geçen zaman değil mi?

Yazar Gül Ülgen Greenslade’nin dili temiz, kurguları çok iyi. On bir öykünün hepsi kendi içinde başı sonu belli, özgün metinler.

Kitabı elinize aldığınızda çabucak bitiriyorsunuz.

İkinci öykü dosyasını yayınevine teslim eden Greenslade yabancılara Türkçe eğitimi veriyor. Gerek mesleği gerek uzun yıllardır İngiltere’de yaşadığı için iki kültüre de hâkim. Bunun da yazarın bakış açısını derinleştirdiğini ve zenginleştirdiğini düşünüyorum.

Son olarak, kitabın ismini okuyunca bütün öykülerin korku edebiyatına dahil olduğu yanılgısına düşmeyin derim.

06/05/2026

“Karin” sözcüğü Arapça kökenli olarak “Yaklaştırmak, bir araya getirmek, yakın, eş, akran, yoldaş, yakın eşlikçi…” gibi anlamlara gelmektedir… Kur’an’da “insanla beraber bulunan, Şeytan türünden olup insana musallat edilen arkadaş” anlamında kullanılmaktadır…
Şeytan türünden musallat edilen “Karin” in insanı riyakârlığa teşvik eden ve ona kötülükleri, günahları güzelmiş gibi gösteren kötü bir arkadaş olduğu… Dünyada “Karin” ile dost olanların ahirette kendilerini pişmanlıkla suçlayacakları… İnsanların “Karin” isimli, birlikte yaşadıkları bu varlıktan uzak durmaları gerektiği Kur’an’da önemle uyarılmıştır...
Zuhruf / 36 - 37 - 38: Kim Rahman'ın zikrini görmezlikten gelip ondan uzaklaşırsa biz ona bir şeytanı musallat ederiz de o ona Karin/can yoldaşı olur... Şüphesiz bunlar onları doğru yoldan saptırırlar. Onlar ise doğru yolda olduklarını sanırlar… Sonunda bize geldiğinde, arkadaşına, "Keşke benimle senin aranda doğu ile batı arası kadar uzaklık olsaydı! Ne kötü Karin’mişsin!" der...
Bil ki kendinden gayrı bir yerde hakikat manalarını aramak insana yasak edilmiştir...
Şeytan da Karin de azgın ve emreden nefsin dile gelen manasıyla insanda gizlenmiştir... Nefsin azgınlığından uzak ol!.. Şeytan’dan da Karin’den de kurtulman buna bağlıdır...
Ayrıca şunu da bil ki Hak da hakikat de erlik de meleklik de erdem de ahlâk da sana gerçek dost kılınanın sırrıyla sende gizlenmiştir... Sen o dosta yakınlığı ara!.. Mutlak hakikati yaşamak, işte o dostu bulabilmen koşuluna bağlanmıştır...