Gökyüzünü kuşlara bırakırsan, yeter de artar herkese
bu paylaşılamayan yeryüzü. Yeryüzünün bütün dillerini bilir kediler,
ben onlardan öğrendim. Öğrendim sokulmayı, sevmeyi
ve insan gibi insan olmanın erdemini.Hikâyesi olmayan kadınlara acıdığım doğrudur. Kaç hikâye çıkar ömrümden. Ben eskiden bir rüzgârı sevmiştim, esti dindi,
dindi mi, çoktandır içimi yoklamadım. Neleri ekledim, neleri çıkardım
attım hayatın defterinden
yaralar bereler içindeyim de şikâyetim yok, yüküm ağır
sırtımda taşıyorum evi yıllardır. Bana benzeyen bir kızın
göğsüne düşer mi sabaha, şenlik,
sokağın ışığında seyrettiğim
döne savrula yağan kar.
