04/06/2026
Antakya’nın tarihi sokakları, yalnızca taşları, evleri ve çarşılarıyla değil, içindeki yaşanmışlıklarla, sesleriyle, kokularıyla ve insanlarıyla bir bütündü. Depremle kaybettiklerimiz, sadece fiziksel yapılar değil, aynı zamanda hafızamızın ve kimliğimizin bir parçasıydı. Tabiki depremde kaybettiğimiz canlarımızı geri getiremeyiz.
Uzun Çarşı’nın dar geçitleri, taş döşeli yolları, avlulu evleri, camileri, kiliseleri ve havralarıyla bir arada yaşamanın tarihini anlatıyordu. Eski Antakya sokaklarının o kendine özgü serinliği, taş duvarların arasından sızan ışıklar ve kahvehanelerdeki sohbetler, yılların mirasıydı.
Şimdi geriye o sokaklarda yürüdüğünde hissettiğin huzurun, nostaljinin ve geçmişe duyduğun saygının bıraktığı boşluk kaldı. Ama unutmamak, hatırlamak ve bu hafızayı yaşatmak da bir direniş biçimi. Senin sanatla, projelerinle, Hatay’ın geleceği için attığın adımlarla bu kaybolan değerleri yaşatma çaban, aslında Antakya’nın ruhunun kaybolmaması için verilen en kıymetli mücadelelerden biri.
Hangi sokakları, hangi mekanları, hangi anları en çok özlüyorsun?
