29/05/2026
Yaşadığımız yıllar, tarihte, içinden muazzam politik durumların yayıldığı bir çatlak:
“İnsanlar mahallelerinde diğer komşularla düpedüz bir sokak köşesinde tanıştılar.” (Mahalle Meclisi katılımcılarından Pablo, Buenos Aires);
“Daha önce hiç görmediğim insanlar, kahve ya da başka bir şey içerken gördüğüm, ama asla bir protestoda görmediğim insanlar oradaydılar. Oraya gittiler. İlk günde bile insanların söylediklerini işitmek ve görmek o kadar ilginçti ki. İlk gün doğrudan demokrasi hakkında bir tartışma bile vardı. Ama öyle örgütlenilmemişti, bu kendiliğinden oldu.” (Alex, 2011’de geçen bir konuşmadan, Atina);
“Plaza’ya vardığımda neredeyse kimseyi tanımıyordum ve aynı şeyi söyleyen birçok kişiyle tanıştım. Kendi başıma oraya gittim ve etrafta dolaştım; herkes konuşuyordu: Farklı sınıflardan genç, yaşlı insanlar, sokaklarda yaşayan insanlar, her türden insan gruplar halinde konuşuyor, tanışıyor ve her konuda sohbet ediyorlardı.” (Ayelen, 2012’de geçen bir konuşmadan, Madrid);
“Mevcut bütün liderlerin, yalnızca lider konumunda olmalarından dolayı yozlaşmış olduğu duygusu vardı. Kimin hangi resmî makamda olmasına bakmaksızın, o kişi kaçınılmaz surette yozlaşmış biriydi, sizi yüzüstü bırakmış ve sizin sorunlarınızdan ve temel ihtiyaçlarınızdan tamamen ayrı bir yerde oldukları duygusu vardı.” (Ezequiel, 2003’te geçen bir konuşmadan, Buenos Aires);
“Bence giderek daha fazla insanın statüko ve bunun temsil ettiği demokratik süreçten dolayı hayal kırıklığına uğradığı bir noktaya geldik ve bunu yeniden üretmeyecek alternatifleri aramaya çalışıyoruz. Yatay biçimleri kullanmak, bu hiyerarşik yapıları yeniden üretmeyen ilişki kurma yollarını bulmanın bir parçası.” (Matt P., 2012’de geçen bir konuşmadan, New York).
Editörler: Federico Campagna, Emanuele Campiglio
