17/05/2015
Sadakat Timsali Köpek - Hachiko
Köpeklerin insanlarla yüzyıllar öncesinden bu yana süregelen dostluğu herkes tarafından bilinen bir gerçektir. Fakat kimi dostluk hikayeleri vardır ki, bunlar tarih kitaplarına geçmiş, filmleri yapılmış, insan ve köpek dostluğunun sembol hikayeleri olarak dilden dile aktarılmıştır.
Tokyo’da heykeli dikilen sadık köpek Hachiko belki de bunlardan en eski ve en fazla bilinenidir.
****
Profesör Hidesaburo Ueno, safkan Akita türü, iri beyaz bir erkek olan Hachiko’yu henüz bir bebekken sahiplenir. Hachiko’nun sıra dışı özellikleri, özellikle sahibine duyduğu sadakatte kendini göstermektedir.
Bu iyi huylu iri beyaz köpek, sahibine her gün sabah Shibuya Tren İstasyonu’na kadar eşlik etmeyi görev haline getirir. Her akşam da aynı saatte tren istasyonunun önüne gidip sahibinin kapıdan dışarı çıkmasını beklemekte, sonra onunla birlikte eve dönmektedir. Hachiko’nun bu muhteşem sadakati, tren istasyonunda ve civarda çalışanlar tarafından ilgiyle karşılanmaktadır ve Hachiko o civarda herkes tarafından bilinen bir köpek haline gelir.
Ancak bir gün bu profesör aynı saatte trenden inmez. Çünkü üniversitede ders verirken kalp krizi geçirerek ölür. Bunu bilmeyen sevgili dostu Hachiko, yıllar boyu O’nun geleceği ümidiyle tren istasyonunun çıkışından ayrılmaz.
Ölüm nedir bilmediği için, sahibinin öldüğünü anlamamıştır; zaman nedir bilmediği için, 10 yıl boyunca sahibinin geleceğinden en ufak bir kuşku duymamıştır. Hala inatla sevgili sahibinin her zamanki gibi kapıda görüneceği anı beklemektedir. Bu muhteşem sevgi hikayesi ve az bulunur sadakat istasyon çalışanlarını ve çevre esnafı çok duygulandırmıştır. Hachiko’yu onlar beslerler; gerektiğinde soğuktan korumaya çalışırlar. Hachiko’nun ünü kısa zamanda önce civar semte, sonra şehre, sonra da ülkeye yayılır.
Artık istasyonda herkesin sevgisini kazanan Hachiko orada yaşamına devam eder, ve 8 Mart 1935 tarihinde 11 yaşında gözlerini yumduğu ana kadar bu bekleyiş sürer gider.
****
Hachiko’nun sahibini bekleyerek geçen hayatında, Profesör Ueno’nun aynı zamanda Akita türleri hakkında çalışmalar yapan eski öğrencilerinden birisi Hachiko’yu takip ederek hayatı hakkında bilgi edinir ve bu sadık köpeği bir çok makalesinde yayınlar.
Bu makalelerden bir tanesi 1932 yılında Tokyo’nun önde gelen gazetelerinden birinde yayınlandığında Hachiko ulusal bir kahraman haline gelir. Onur ve sadakatin en büyük temsilcisi olarak görülmeye başlayan Hachiko, Japonya’nın aile sadakati konusunda derslerde öğrencilere örnek olarak gösterilmeye başlanır.
8 Mart 1935 tarihinde ölen Hachiko’nun mumyalanmış naaşı halen Tokyo’da bulunan Ulusal Bilim Müzesi’nde sergilenmektedir. Ayrıca Shibuya İstasyonunda Hachiko’yu temsil eden heykel ile Hachiko hala sahibinin dönüşünü beklemektedir.
****
Ancak Hachiko’nun hikayesi burada sona ermiyor. Japonya İkinci Dünya Savaşına girmişti. Savaşın en çetin zamanlarıydı ve Japon ordusunun cephane üretmek için en küçük metal parçasına dahi ihtiyacı vardı. Çatal, kaşık takımları bile toplanırken Hachiko heykeline tolerans gösteremezlerdi. Böylece Hachiko vatanı uğruna cephane olmak üzere götürüldü.
Savaş bitmişti ve ülke toparlanmaya başlamıştı. Elbette Japonların gönlünde yer etmiş olan vefakar köpek Hachiko unutulmamıştı. Shibuya istasyonun önüne yeniden bir Hachiko heykeli dikildi. İşte o günlerden beri Hachiko, Tokyo’nun en yoğun buluşma noktası olma özelliğini korumaya devam etmektedir.
****
Tabi Hachiko adına yapılanlar sadece bir heykelden ibaret değil. 1987 yılında Japonlar tarafından Hachiko hikayesini konu alan bir film yapılırken 2009 yılında ise Hollywood Şirketlerince bir film daha yapılmıştır.
“Hachiko: Bir Köpeğin Öyküsü” adlı Hollywood çekimi film ülkemizde de yayınlanmış olup Profesör Ueno rolünü Richard Gere canlandırmıştır. Oldukça başarılı bir dram filmidir ve izleyenlerin birçoğu gözyaşlarını tutamamıştır.
Hachiko insanlığa vefa ve sadakatin nasıl olması gerektiğinin en büyük örneklerinden biridir. "Köpek gibi sevmek" deyiminin aslında ne anlatmak istediğini de Hachiko sayesinde anlayabiliyoruz.
Ayrıca her yıl 8 Mart gününde Hachiko, Shibuya İstasyonu'nda anılmaktadır.
