03/01/2026
ELDE KALAN SON USTA
“Telefon ekranı gibi hayatı çabuk çabuk kaydırıyorlar,” diyor yorgancı Temel Öztürk.
“Şimdiki gençlerde sabır yok. Bu iş sabır ister. Bir yorganın başında üç gün oturabilir mi bugünün genci? Nerede… O sabır eskidendi.”
On üç yaşında Trabzon’dan İstanbul’a gemiyle gelir.
Beyoğlu Tarlabaşı’nda bir akrabasının yanına bırakılır.
Dükkânda yatıp kalkarak yorgancılığı öğrenir.
Askere gidene kadar oradadır.
Sonra kendi dükkânını açar.
Bir kriz döneminde Sultanbeyli’ye taşınır.
Hayatını yine yorgancılıkla sürdürür.
“Biz son nesiliz,” diyor.
Fabrikalar, sentetik ürünler çoğaldıkça bu meslek azaldı.
Ama onun için değişmeyen bir şey var:
Yün yorgan sağlıktır.
Bu, sabrın…
Ve kaybolan bir mesleğin hikâyesi
