01/08/2026
2026 Temmuzu’nun son günleri ve yemeyi, içmeyi, gezmeyi, gülmeyi, eğlenmeyi; birbirine ızdırap olmak yerine neşe getirmeyi tercih eden bir kolonimiz var. Sıcak, nemli, ara ara vücudunuzu yalayan ılık bir esintiyle müthiş bir yaz akşamındayız.
Birlikte karşımıza çıkan bir Instagram postunun rehavetine kapılıp, haneye bir anı daha yazalım diyoruz ve 9 kişilik rezervasyon yaptırıp şiş köfte & rakı etkinliğine gitmeye karar veriyoruz.
Uzunca bir masa kurulmuş. Nefis bir bahçe, güler yüzlü insanların karşılamalarıyla alana giriş yapıyorum. Ayağımda terlik, üzerimde bikini üstüne efil efil kıyafetler ve -iki göstersen sekiz- diyecek kafaya erişmeye hazır bir beyinle sandalyemde yerimi alıyorum.
Masanın güzel insanları yavaş yavaş gelirken buz gibi bir bira içiyorum. Bahçeden dumanlar yükselmeye başlayıp ızgaranın kokusu burnumuzdan giriyor, açlık sensörlerimizi usulca yokluyor. Servis çok iyi, çalışan arkadaşlar da öyle.
Ardından mezeler aheste bir şekilde masamızdaki yerini almaya başlıyor. Kadehler kalkıyor, anason karaciğerimle buluşup usulca vücudumu sarıyor. Mezelerden tabağıma alıyorum; hibeş ve humus küçük bir üzüntü yaşatıyor, köpoğlu ise “ben buradayım, benden devam et” diyor.
Ardından piyaz geliyor. İlk çatalla kavuşmamı yaşadıktan sonra mutlu oluyorum. Üzerine şiş köfteler geliyor ve -evet- diyorum, şimdi keyfime diyecek yok.
Bir çatal soğanla birlikte nefis köfteden ağzıma atıp anasonla şenlendiriyorum.
Saatler ilerliyor, müzik devam ediyor. Ayağımdan terliklerimi çıkarıp toprağa temas ediyorum. Kızlar dans etmeye başlıyor, uzun uzun onları izleyip iyice neşeleniyorum.
Gece taksiye bindiğimde yolda ufaktan içim geçiyor. Eve geliyorum, yüzümde gevşek bir gülümsemeyle günü bitiriyorum.
Kadehler sağlığa, güzel günlere.
Backyard by Olde
📌Neri Notu
Belki daha iyileri gelecek ama bu yaz akşamları bir daha geri gelmeyecek.
Uzun masalarda tadını çıkardığımız, böyle etkinliklerin daha da çoğaldığı nice güzel zamanlara.
değil
