10/09/2026
O Bajram, Shqipëria nuk është hajdute dhe futbollistët nuk janë pronë!
Nga Albano Kolonjari | Elite Sport Vizion
O Bajram, çfarë po thua? Si mund të dalësh në televizion dhe ta quash interesimin e Shqipërisë për një futbollist shqiptar “vjedhje”?
Në deklaratën e cituar nga intervista për “Versus” në Telesport, Bajram Shala shprehet: “Për pak Shqipëria na e ka vjedhur Dion Gallopenin. Kjo është vjedhje.”
Pikërisht kjo gjuhë më revolton. Mund të diskutosh për mënyrën e komunikimit mes federatave. Mund të kritikosh një negociatë, nëse mendon se është zhvilluar në mënyrë të papërshtatshme. Mund të kërkosh korrektësi dhe transparencë. Por ta paraqesësh Shqipërinë si hajdute, sepse është interesuar për një futbollist, është një akuzë që kërkon shumë më tepër sesa pakënaqësinë tënde.
Futbollisti nuk është send që vidhet. Nuk është pronë e menaxherit dhe as e federatës. Është njeri që ka zërin, dëshirën dhe të drejtën e tij për të zgjedhur, brenda rregullave që përcaktojnë përfaqësimin ndërkombëtar.
Nëse Gallopeni i plotëson kushtet për të përfaqësuar Shqipërinë, përse një ftesë duhet të quhet vjedhje? Nëse zgjedh Kosovën, zgjedhja e tij duhet respektuar. Nëse zgjedh Shqipërinë dhe rregullat ia lejojnë, edhe ajo zgjedhje duhet respektuar. Askush nuk duhet ta vendosë përpara gjyqit të patriotizmit për një vendim sportiv.
Këtu qëndron problemi: sa herë që një futbollist shqiptar nga Kosova lidhet me Shqipërinë, nis debati sikur po kalon në anën e armikut. Çfarë armiku? Për kë po flasim? Për Shqipërinë!
A mund të kemi rivalitet sportiv pa prodhuar armiqësi? A mund të mbrojë secila federatë projektin e vet pa ia hedhur tjetrës baltën e “vjedhjes” dhe “tradhtisë”?
Dy federata mund të konkurrojnë për të njëjtin talent. Por konkurrenca nuk u jep të drejtën drejtuesve të ndërtojnë një mur mes shqiptarëve. Përkundrazi, përgjegjësia e tyre është ta mbajnë debatin në nivel sportiv dhe institucional.
O Bajram, kur flet publikisht si menaxher i përfaqësueses së Kosovës, fjala jote ka peshë. Nuk je thjesht një tifoz i zemëruar pas ndeshjes. Duhet ta dish se një shprehje e tillë ushqen komente, akuza dhe etiketime ndaj futbollistëve e tifozëve.
Pastaj dikush e merr fjalën “vjedhje” dhe e kthen në “tradhti”. Dhe përpara një të riu vendoset një pyetje absurde: nëse zgjedh Shqipërinë, a e tradhton Kosovën?
Për mua, një shqiptar nga Kosova që vesh fanellën e Shqipërisë nuk bëhet tradhtar. As një shqiptar që zgjedh Kosovën nuk bëhet më pak shqiptar. Fanella që zgjedh nuk ia fshin prejardhjen, familjen, gjuhën apo ndjenjat.
Ka futbollistë që mund ta kenë ëndërr fanellën kuqezi. Ka të tjerë që mund ta kenë ëndërr fanellën e Kosovës. Pyetini. Dëgjojini. Mos flisni për ta sikur janë objekte që njëra palë ia rrëmben tjetrës.
Dhe dëgjoni edhe ata shqiptarë që kërkojnë “Një komb, një kombëtare”. Kjo dëshirë mund të përballet me pengesa dhe realitete institucionale, por meriton diskutim e respekt. Nuk shuhet duke e paraqitur Shqipërinë si burimin e së keqes.
Në të njëjtën intervistë, Shala pretendon se FSHF-ja ka tentuar të afrojë edhe Franco Fodën. Edhe këtu duhen sqaruar rrethanat: çfarë kontakti ka pasur, kur dhe me çfarë qëllimi? Nëse pretendohet një shkelje, le të paraqiten faktet. Vetëm përmendja e një ftese apo e një bisede nuk mjafton për të shpallur fajtor askënd.
Sa për rolin e Fodës dhe marrëdhëniet brenda përfaqësueses së Kosovës, ato duhen gjykuar mbi vendime, sjellje dhe fakte konkrete. Pakënaqësitë nuk zgjidhen duke e zhvendosur shënjestrën te Shqipëria.
Ky është apeli im për ty dhe për drejtuesit e futbollit në të dyja anët: mbrojeni punën tuaj, kërkoni llogari, debatoni fort. Por ndaleni gjuhën që na vë shqiptarët kundër njëri-tjetrit.
Kemi mjaft probleme në futboll për të diskutuar: zhvillimin e talenteve, kushtet e stërvitjes, profesionalizmin dhe përgjegjësinë e drejtuesve. Nuk na duhen edhe akuza që e kthejnë zgjedhjen e një futbollisti në konflikt kombëtar. Çfarë është kjo mani për të hedhur farën e përçarjes mes shqiptarëve? Si ka mundësi që Shqipërinë ta shihni si armiken tuaj, si një shtet prej të cilit ju vjen e keqja? Dhe kjo gjuhë, për fat të keq, shfaqet herë pas here edhe përtej futbollit.
O Bajram, si ka mundësi që ti, si menaxher i përfaqësueses së Kosovës, të bësh një deklaratë kaq shokuese? Çfarë mesazhi u jep të rinjve kur interesimin e Shqipërisë për një futbollist e quan “vjedhje”? Kujt i shërben kjo gjuhë? Përçarja mes shqiptarëve u shërben atyre që na duan të ndarë. Nga drejtuesit tanë presim përgjegjësi dhe respekt, sepse çdo fjalë publike mund të afrojë njerëzit ose të thellojë ndasitë.
Shqipëria nuk bëhet hajdute pse fton një futbollist që ka të drejtë ta përfaqësojë. Dhe një futbollist nuk bëhet tradhtar pse zgjedh fanellën që dëshiron.
O Bajram, peshoje fjalën. Rivaliteti sportiv mund të na ndezë stadiumet. Gjuha përçarëse vetëm na largon nga njëri-tjetri. See less
