02/17/2026
#រឿង៖ របងរួមចិត្ត
នៅតាមបណ្តោយផ្លូវលំតូចមួយក្នុងសង្កាត់ជាយក្រុង មានផ្ទះបីខ្នងស្ថិតនៅជាប់គ្នា ដែលមានម្ចាស់ផ្ទះមានចរិតលក្ខណៈខុសគ្នាដាច់ស្រឡះ៖
១. តួអង្គក្នុងភូមិរបងជាប់គ្នា៖
មីងសយ (អ្នកជិតខាងចិត្តល្អ)៖ គាត់ជាអ្នកលក់បបរគ្រឿង បើកចិត្តទូលាយ ចូលចិត្តចែករំលែកម្ហូបអាហារ និងតែងតែមានស្នាមញញឹមជានិច្ច។
អ៊ំស្រីម៉ៅ (អ្នកជិតខាងពូកែច្រណែន)៖ គាត់ចូលចិត្តតាមដានរឿងរ៉ាវផ្ទះអ្នកដទៃ ចូលចិត្តនិយាយដើម និងមានចិត្តចង្អៀតចង្អល់។
សុខា (យុវជនម្នាក់ឯកោ)៖ ជាបុគ្គលិកក្រុមហ៊ុនម្នាក់ដែលរស់នៅម្នាក់ឯង មិនសូវមាត់ក ប៉ុន្តែជាមនុស្សមានសីលធម៌។
សាច់រឿង
ជារៀងរាល់ព្រឹក មីងសយតែងតែដួសបបរគ្រឿងមួយចានផ្ញើទៅអ៊ំស្រីម៉ៅ និងសុខាជានិច្ច។ សុខាតែងតែអរគុណ និងយូរៗម្តងក៏ទិញផ្លែឈើមកសងគុណវិញ។ ប៉ុន្តែផ្ទុយទៅវិញ អ៊ំស្រីម៉ៅដែលទទួលបបរពីមីងសយហើយ បែរជានិយាយទៅកាន់អ្នកជិតខាងផ្សេងទៀតថា៖
"បបរមីងសយហ្នឹង ប្រហែលជាលក់មិនដាច់ទេដឹង បានជាយកមកចែកគេឯងញ៉ាំបែបហ្នឹង! សង្ស័យតែដាក់គ្រឿងមិនស្អាតទេ!"
ថ្ងៃមួយ រឿងរ៉ាវអាក្រក់ក៏កើតឡើង។ បំពង់ហ្គាសនៅក្នុងផ្ទះអ៊ំស្រីម៉ៅស្រាប់តែធ្លាយ ហើយឆាបឆេះឡើងយ៉ាងសន្ធោសន្ធៅ ខណៈដែលគាត់កំពុងសម្រាកលង់លក់។ ផ្សែងខ្មៅហុយទ្រលោមពេញផ្ទះ។
អ្នកដែលដឹងមុនគេគឺ មីងសយ។ គាត់មិនបានគិតពីការនិយាយដើមរបស់អ៊ំស្រីម៉ៅកន្លងមកទេ គាត់ស្រែកហៅអ្នកភូមិខ្លាំងៗ៖
"ជួយផង! ឆេះផ្ទះអ៊ំម៉ៅហើយ! ជួយគាត់ផង!"
សុខាដែលទើបមកពីធ្វើការ ក៏ប្រញាប់ទាញបំពង់ពន្លត់អគ្គិភ័យក្នុងឡាន ស្ទុះទៅបាញ់ពន្លត់ភ្លើងភ្លាមៗ មិនខ្លាចគ្រោះថ្នាក់។ ចំណែកអ្នកជិតខាងផ្សេងទៀត ក៏នាំគ្នាដងទឹកជួយពន្លត់យ៉ាងសស្រាក់សស្រាំ។
ក្រោយពេលភ្លើងរលត់ អ៊ំស្រីម៉ៅត្រូវបានសង្គ្រោះចេញមកក្រៅដោយសុវត្ថិភាព ប៉ុន្តែផ្ទះរបស់គាត់ត្រូវខូចខាតខ្លះៗ។ គាត់អង្គុយយំសោកស្តាយទ្រព្យសម្បត្តិ និងមានអារម្មណ៍ខ្មាសអៀនជាខ្លាំង។ គាត់បានឃើញមីងសយហុចទឹកមួយកែវមកឱ្យគាត់ដោយកែវភ្នែកព្រួយបារម្ភពិតប្រាកដ។
អ៊ំស្រីម៉ៅនិយាយទាំងអួលដើមកថា៖
«មីងសយ... ខ្ញុំសុំទោស។ កន្លងមកខ្ញុំនិយាយមិនល្អពីអ្នក តែពេលមានអាសន្ន អ្នកបែរជាមនុស្សដំបូងដែលជួយសង្គ្រោះជីវិតខ្ញុំ។»
មីងសយញញឹម រួចតបវិញថា៖
«មិនអីទេអ៊ំស្រី! "បងប្អូនឆ្ងាយ មិនស្មើអ្នកជិតខាងជិត" នោះទេ។ យើងរស់នៅក្បែរគ្នា ត្រូវតែចេះអាធ្យាស្រ័យ និងជួយគ្នាក្នុងគ្រាក្រ។»
