08/21/2026
Sa loob ng maraming taon, ako ay isang Katoliko, mga kapatid. Kaya hindi ko ito isinusulat mula sa malayo o dahil wala akong alam tungkol sa Katolisismo. Ako mismo ay nanalangin, nagbalik-tanaw, nag-aral, at humingi sa Panginoon ng patnubay sa Kasulatan habang isinusulat ko ito.
Itinuturing ko pa rin ang mga Katoliko bilang mga Kristiyano. Ipinapahayag ng Simbahang Katoliko si Jesu-Cristo at ang Banal na Trinidad, at may mga Katoliko akong kilala na tunay at taos-pusong umiibig kay Cristo.
Dito sa Pilipinas, madalas na itinuturing na magkahiwalay na relihiyon ang “Katoliko,” “Kristiyano,” at “Born Again,” kahit sinabi mismo ni Jesus ang tungkol sa pagiging “ipinanganak na muli” sa Juan 3. Ngunit may ilang bagay na ipinilit sa akin ng Kasulatan na pag-isipan at pagnilayan nang malalim.
1. Ang Magisterium, ang Papa, at ang mga tradisyong nasa ilalim ng kanilang awtoridad
Iginagalang ko ang Papa, ngunit hindi ko nakita sa Kasulatan ang ganitong istruktura ng Roma kung saan ang isang obispo ay may pandaigdigang awtoridad sa buong Simbahan.
Sa Gawa 15, makikita natin ang mga apostol at matatanda na sama-samang nagtalakayan at nagpasya. Sinabi rin ni Pablo tungkol kay Pedro: “I withstood him to the face” — “Hinarap ko siya nang hayagan” (Galacia 2:11, KJV).
Ipinaalala rin sa akin ng kasaysayan na maaaring magkamali ang mga taong humahawak ng relihiyosong katungkulan. Nagkamali ang ilang pari at mga hari sa Lumang Tipan, ngunit patuloy na pinangalagaan ng Diyos ang Kanyang Salita.
2. Pananalangin sa mga yumaong santo
Nauunawaan ko na pinag-iiba ng mga Katoliko ang veneration o paggalang sa mga santo at ang pagsamba na para lamang sa Diyos. Ngunit hindi ko makita sa mga turo ng mga apostol na inuutusan ang mga mananampalataya na manalangin sa mga yumaong santo.
Sinasabi ng Kasulatan:
“Sapagka't may isang Dios, at isang Tagapamagitan sa Dios at sa mga tao, ang taong si Cristo Jesus.”
— 1 Timoteo 2:5, KJV
Para sa akin, sapat at malinaw ang sinabi ng Kasulatan tungkol sa natatanging pamamagitan ni Jesu-Cristo.
3. Mga dogma at debosyon tungkol kay Maria
Pinararangalan ko si Maria bilang pinagpala sa gitna ng mga babae, gaya ng sinabi sa Lucas 1:42. Ngunit hindi ako nakakita ng sapat na batayan mula sa mga turo ng mga apostol para sa Immaculate Conception, bodily Assumption, pananalangin kay Maria, o sa titulong Mediatrix.
Maging si Maria mismo ay nagsabi:
“And my spirit hath rejoiced in God my Saviour.”
— Lucas 1:47, KJV
Mahalaga at pinagpala si Maria sa plano ng Diyos, ngunit para sa akin, si Jesus pa rin ang sentro at Tagapamagitan.
4. Ang Rosaryo
Hindi lamang ang pag-uulit ng panalangin ang aking naging problema. Maging si Jesus ay paulit-ulit na nanalangin sa Getsemani.
Ang aking concern ay ang malaking bahagi ng Rosaryo ay direktang nakatuon sa pagtawag kay Maria. Lumaki rin ako na nakakakita ng mga taong tila itinuturing ang rosaryo mismo na parang isang bagay na nagbibigay ng proteksiyon.
Alam kong hindi ito ang opisyal na turo ng Simbahang Katoliko. Ngunit bilang isang taong lumaki sa kulturang iyon, nakabahala ito sa akin.
Sinabi ni Jesus:
“Our Father which art in heaven…”
— Mateo 6:9, KJV
5. Mga rebulto, larawan, relics, prusisyon, at mga debosyong popular
Lumaki ako sa Pilipinas at nakita ko ang mga taong humahawak at humahalik sa mga rebulto, humihingi ng pabor sa pamamagitan ng mga banal na larawan, sumasali sa mga prusisyon, at gumagawa ng iba't ibang tradisyunal na debosyon.
Bilang isang taong nag-aral at nagturo ng kasaysayan, nauunawaan ko kung bakit naging malalim ang ugat ng mga kaugaliang ito sa ating kultura. Mahigit 300 taon ng kolonyal na pamamahala ng Espanya ang nagdala at nagpalaganap ng maraming debosyong Katoliko na kalaunan ay nakipag-ugnayan sa mga kaugaliang Pilipino.
Maaaring ipaliwanag ng kasaysayan kung paano nagsimula ang isang gawain, ngunit hindi nito awtomatikong mapapatunayang ito ay biblikal.
Sinabi ng Diyos:
“My glory will I not give to another.”
— Isaias 42:8, KJV
6. Purgatoryo, indulgences, panalangin para sa mga patay, at perang nauugnay sa mga espirituwal na gawain
Paulit-ulit akong ibinalik ng Hebreo 10:14 sa ganap at sapat na sakripisyo ni Cristo.
Naging malaking concern sa akin kapag ang pera ay tila nauugnay sa mga intensiyon sa Misa, panalangin para sa mga patay, mga basbas, o iba pang gawaing panrelihiyon.
Hindi ko sinasabi na itinuturo ng Simbahang Katoliko na maaaring bilhin ang biyaya ng Diyos. Hindi rin ako laban sa pagbibigay.
Ngunit kapag ang espirituwal na pangangalaga ay nagmumukhang transaksiyon—parang may kapalit na pera para sa espirituwal na pabor—pakiramdam ko ay may mali.
Sinabi ni Pedro:
“Thy money perish with thee, because thou hast thought that the gift of God may be purchased with money.”
— Gawa 8:20, KJV
Ang biyaya ng Diyos ay hindi isang bagay na maaaring bilhin.
7. Biyaya, pananampalataya at mga gawa, at merit
Itinuturo ng mga Katoliko na ang kaligtasan ay nagsisimula sa biyaya ng Diyos. Ngunit nahirapan akong pagsamahin ang konsepto ng merit at sacramental justification sa malinaw na sinabi ni Pablo:
“For by grace are ye saved through faith… not of works.”
— Efeso 2:8–9, KJV
Ngunit hindi rin natin dapat kalimutan ang talata 10:
“For we are his workmanship, created in Christ Jesus unto good works.”
Ang mabubuting gawa ay bunga ng tunay na pananampalataya, hindi kabayaran upang makuha ang kaligtasan.
Ang bautismo at Banal na Hapunan ay mga utos ni Cristo. Ang pagkukumpisal ng kasalanan ay may batayan sa Kasulatan. Ngunit ang pagpapatawad ay nagmumula sa Diyos, at tayo ay lumalapit sa Kanya sa pamamagitan ng iisang Tagapamagitan—si Jesu-Cristo.
May mga Katolikong nagsasabi:
“A weak Catholic becomes a Protestant, and a strong Protestant becomes a Catholic.”
Sa kakaibang paraan, nagbibigay sa akin ng kapayapaan ang kasabihang iyon.
Alam kong mahina ako.
Sinabi ni Jesus kay Pablo:
“My grace is sufficient for thee: for my strength is made perfect in weakness.”
— 2 Corinto 12:9, KJV
Hindi ako naligtas dahil naging Protestant ako. Hindi rin ako naligtas dahil naging Evangelical ako.
Ako ay umaasa lamang sa awa at biyaya ni Jesu-Cristo.
Mahal ko ang aking mga kapatid na Katoliko kay Cristo. Hindi ko isinusulat ito upang insultuhin sila, kondenahin sila, o sabihin na wala silang pananampalataya.
Ang panalangin ko ay tayong lahat ay patuloy na bumalik sa Kasulatan at kay Cristo.
Suriin natin ang ating mga tradisyon. Suriin natin ang ating mga paniniwala. At higit sa lahat, panatilihin nating si Jesu-Cristo ang sentro ng ating pananampalataya.
Nawa'y patuloy nating hanapin ang katotohanan nang may pagpapakumbaba, pag-ibig, at takot sa Diyos.
Ipinapanalangin ko ito sa pangalan ng Ama sa Langit, ng Anak na ating Panginoong Jesu-Cristo, at ng Banal na Espiritu.
Amen.
Ctto
