Tek Sevdam Seni Sevmek

Tek Sevdam Seni Sevmek Hayran sayfasıdır. Kişi ve kurumu resmi olarak temsil etmemektedir.

Ve'fat sebebi...Daha fazlasını oku..
06/19/2026

Ve'fat sebebi...Daha fazlasını oku..

82 yaşındaki bir baba, oğlunun kendisini “doktor randevusuna” götürdüğüne inanmıştı… ama çöplükte, elinde 600 lira ve he...
06/19/2026

82 yaşındaki bir baba, oğlunun kendisini “doktor randevusuna” götürdüğüne inanmıştı… ama çöplükte, elinde 600 lira ve herkesi sarsan bir cümleyle indirildi: “Seni birileri gelip alacak.”
—İn aşağı, baba. Beni burada biri gelip alacak — dedi oğlum ve beni, sanki yırtık bir poşetmişim gibi, çöp alanının önüne bıraktı.
Benim adım Mehmet Yılmaz. 82 yaşındayım ve hâlâ bazı sabahlar, eşim Ayşe’nin mutfakta kahve öğüttüğünü sanarak uyanıyorum. Oysa o bir yıl önce öldü. Artık zihnim eskisi gibi çalışmıyor. Bazen Safranbolu’daki evimizin kiremitlerine yağan yağmurun kokusunu net hatırlıyorum ama daha yeni yemek yedim mi, duş aldım mı ya da karşımda duran kişi oğlum mu yoksa yabancı mı, onu unutuyorum.
O gün Emre sabah erken odama girdi. Gömleği düzgündü ama gözlerinin altı çökmüştü; sanki bütün gece kendi içiyle kavga etmişti.
—Kalk baba. Kontrole gidiyoruz — dedi, ayakkabılarımı giydirirken.
İnandım. Neden inanmayacaktım ki? Şehrin dışındaki boş arazilere doğru gidiyorduk.
—Oğlum… doktor burada mı? — dedim.
—Emre… burası doktor değil.
Minibüsü durdurdu. Bir an zihnim açıldı sanki; kafamın içindeki pencere aralanmıştı. Oğlumun sessizce ağladığını gördüm.
—Affet baba — dedi kısık sesle — artık yapamıyorum.
Beni indirmesine yardım etti. Üzerimde Ayşe’nin camiye giderken giy diye aldığı mavi gömlek vardı. Rüzgâr, ayaklarımın etrafında kirli kâğıtları sürüklüyordu.
Emre elime buruşturulmuş 600 lira sıkıştırdı.
—Bununla birkaç gün idare et. Birileri seni bulur… sosyal hizmetler, polis… kim olursa. Ama ben artık geri gelemem.
—Ben senin babanım — dedim. Ve bu üç kelime, hayatımın tamamından daha ağır geldi.
Araca geri bindi.
—Elif gider yoksa. Benim de yaşama hakkım var.
Araba, ben ona dokunamadan uzaklaştı. Koşmaya çalıştım ama dizlerim çözüldü. Çöp ve pisliklerin arasında dizlerimin üstüne düştüm.
Minibüs tozun içinde kayboldu. O an anladım: oğlum beni doktora değil, yokluğa bırakmıştı.
Ve en kötüsü daha yeni başlıyordu. ... Devamı Yoorumda.. 👇

Kızım Mısır'da yaşadığımız sırada kayboldu. Yirmi yıl sonra Kahire'den bir kartpostal geldi ve arkasındaki mesaj bildiği...
06/19/2026

Kızım Mısır'da yaşadığımız sırada kayboldu. Yirmi yıl sonra Kahire'den bir kartpostal geldi ve arkasındaki mesaj bildiğimi sandığım her şeyi paramparça etti. 😧😲
Yirmi yıl önce, eşim en büyük hayalinin peşinde koşan genç bir gazeteciydi. Kahire'de bir Amerikan yayın kuruluşunda iş teklifi aldığında, bu hayatta bir kez karşılaşılabilecek bir fırsat gibi geldi. Eşyalarımızı topladık, tanıdık her şeyi geride bıraktık ve Mısır'da yeni bir hayata başladık.
Sessiz bir binanın ikinci katındaki şirin bir daireye yerleştik. Altında, sekiz yaşındaki kızımız Tara'nın saatlerce güldüğü, oynadığı ve arkadaş edindiği güzel bir bahçe uzanıyordu.
Yavaş yavaş, Kahire yabancı gelmeyi bıraktı ve ev gibi hissetmeye başladı.O sabah, işe gitmeden önce, Tara'nın alnından öptüm ve onu sevdiğimi söyledim. Kocam geride kaldı, bir makaleyi bitirmesi gerektiğini ve o oynarken ona bakacağını söyledi.
Hayatımın son normal anı olacağından habersizdim.
O akşam eve döndüğümde, binamızın dışındaki sokakta yanıp sönen polis ışıkları vardı.
Kocam, solgun ve titreyerek, Tara'nın her zamanki gibi bahçeye indiğini söyledi. Bir an oradaydı.
Bir sonraki an ise yoktu.
Sonunda polisi aramadan önce mahallenin her köşesini aradığını söyledi.
Polis yorulmadan aradı.
Küçük kızımın izine rastlanmadı.
Bir yıl boyunca bir kabus içinde yaşadıktan sonra Ohio'ya döndük.
Ama asla gerçekten eve dönmedim.
Bir parçam Kahire'de, o bahçede donmuş halde, Tara'nın geri dönmesini bekleyerek kaldı.
Yirmi yıl geçti, ama acı hiç dinmedi.
Sonra, dün gece her şey değişti.
İşten eve geldim ve posta kutusundan mektupları aldım. Zarfları incelerken, bir kartpostal anında dikkatimi çekti.
Nefesim kesildi.
Ön yüzünde Kahire'nin bir fotoğrafı vardı.
Pul Mısırlıydı.
Posta damgası yeniydi.
Kimin gönderdiğini açıklayan bir mesaj yoktu.
Sadece arkasında yazılı tek bir adres vardı.
Ve kasabamdan kısa bir sürüş mesafesindeydi.
Garip bir duygu beni sardı—korku, umut ve inançsızlık hepsi birden.
Düşünmeden ceketimi kaptım, arabama koştum ve oraya gittim.
Adres beni bir sıra eski kiralık garaja götürdü.
Kalbim o kadar hızlı çarpıyordu ki canım acıyordu.
Kartpostaldaki birim numarasını buldum ve metal kapının önünde donakaldım.
İçeride beni neyin beklediğini görür görmez, bacaklarım titredi.
O kapının ardında saklı olan gerçeğe hiçbir şey beni hazırlayamazdı.
Hikayenin tamamı ilk yorumda 👇👇

Otopsi raporuna göre...Daha fazlasını oku
06/19/2026

Otopsi raporuna göre...Daha fazlasını oku

Bir kadın Cenazesinde bunu yaptılar...Daha fazlasını oku..
06/19/2026

Bir kadın Cenazesinde bunu yaptılar...Daha fazlasını oku..

Bu nasıl vasiyet...Devamını oku
06/19/2026

Bu nasıl vasiyet...Devamını oku

Fadime temeli...De'vamını oku.
06/19/2026

Fadime temeli...De'vamını oku.

Bir kadının gö-gusleri küçükse, bu onun c*nsel o.r.ganının...Daha fazlasını gör👇
06/19/2026

Bir kadının gö-gusleri küçükse, bu onun c*nsel o.r.ganının...Daha fazlasını gör👇

Hapisten kurtaracak kişi...Devamını oku
06/19/2026

Hapisten kurtaracak kişi...Devamını oku

Son dakika...Daha fazlasını oku
06/19/2026

Son dakika...Daha fazlasını oku

Address

Minneapolis, MN

Alerts

Be the first to know and let us send you an email when Tek Sevdam Seni Sevmek posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Share