Clicky

Gazeta Dielli - Faqja Zyrtare

Gazeta Dielli - Faqja Zyrtare Gazeta Dielli, organ zyrtar i Vatrës, nisi botimin në SHBA më 15 Shkurt 1909.

Operating as usual

VATRA TELEGRAM NGUSHËLLIMI IRIS HALILIT PËR HUMBJEN E BABAITE nderuar familja HaliliE dashur dhe e nderuar mikja jonë Ir...
12/05/2022

VATRA TELEGRAM NGUSHËLLIMI IRIS HALILIT PËR HUMBJEN E BABAIT

E nderuar familja Halili

E dashur dhe e nderuar mikja jonë Iris

Me keqardhje mësova lajmin e largimit nga jeta tokësore e babait tuaj të nderuar Dr. Qemal Halili. Në emër të Federatës Pan- Shqiptare të Amerikës VATRA, të gazetës Dielli, në emër të të gjithë vatranëve e të familjes sime ju përcjell ngushëllimet tona më të sinqerta për humbjen e babait tuaj të shtrenjtë Dr. Qemal Halili.

Doktor Qemali shërbeu mbi 50 vjet me pasion, humanizëm, ndershmëri dhe dedikim ndaj pacientëve të tij. Ai u shërbeu jetëve njerëzore duke shpetuar shumë prej tyre. Ai do ta gëzojë gjithmonë respektin e të atyre që e njohën, si një Doktor dhe njeri të veçantë.
Të gjithë bashkë si vatranë jemi pranë jush e mbarë familjes Halili në këto momente trishtimi e lamtumire.
Lusim Zotin për shpirtin e Dr. Qemal Halilit.
Pushoftë në paqe e përjetësi.

I pikëlluar

Pranë jush dhe me nderime

Kryetari i VATRËS

Elmi BERISHA

Faleminderit secilit prej jush që e bët këtë projekt kaq magjikSokol DemakuNga vizita një javore e dy shoqatave kulturor...
12/05/2022

Faleminderit secilit prej jush që e bët këtë projekt kaq magjik

Sokol Demaku

Nga vizita një javore e dy shoqatave kulturore nga Republika e Kosovës nga qyteti Obiliq dhe Pejë dhe një nga qyteti Kumanovë e Maqedonisë së Veriut në Suedi në organzim të Albakos Qendres së të rinjëve shgqiptar në qytetin Hässleholm të Suedisë.
Albakos Qendra e të rinjëve nga Hässleholm i Suedisë është një ndër ato pak shoqata kulturore shqiptare e cila është e angazhuar në krijimin e kontakteve dhe vizitave reciproke me shoqata si motra në Kosovë dhe Maqedonin e Veriut, ku rezultatet e punë shihen dhe janë evidente përmes realizimit të projekteve kulturore përmes Projektit Erasmus të Bashkimit Europian.
Kësaj radhe tema e projektit ishte: Diversiteti dhe shkembimi i përvojave në udhëheqjen e grupeve nga shoqatat e përfshira në projekt madhor për kulturën dhe traditën shqiptare.
Albakos edhe me heret kishte të përfshira në projektet e tij edhe dy shoqtata sportive nga Republika e Kosovës dhe ate Klubin futbiollistik Trepca 89 dhe Klubin e Volejbollit për femra nga komuna e Skenderajt të cilët në ketë vjeshtë ishin mysafirë të Albakos dhe zhvilluan ndeshje miqesore me klube futbolli dhe volejbolli e ku pritet qe në pranverë ekipet suedeze dhe suedezo shqiptare të cilat janë pjesë e Albakos të ua kthejnë vizitën këtyre klubeve kosovare dhe edhe atje të zhvillojnë ndeshjet e tyre miqësore.
Tani për një javë rrjesht qendruan në Hässleholm dy shoqata kulturorere nga Republika e Kosovës si ”Qendra rinore Obiliq” dhe ”Qendra për emancipimine femrs-Alma” nga Peja dhe Qendra Kulturore ”Bajram Shabani” nga qyteti i Kumanovës i Maqedonise së Veriut. Ky ishte serish një projekt i Albakos finansuar nga Bashkimi Europian konkretisht nga Erasmus programet. Tema e projektit është: Diversiteti dhe shkembimi i përvojave në udhëheqjen e grupeve nga shoqatatë kulturore. Një temë shumë interesante dhe me vlerë për shoqatatë kulturore nga te trija vendet. Një ide e realizuar me mjaft sukses nga anetar të Albaskos e Hässleholm të Suedisë dhe pjesërmarresve ne aktivitete dhe biseda te anetareve te te tri shoqatave nga Kosova dhe Maqedonia e Veiriut. Në këto biseda dhe aktivitete brena javes në truallin suedez ishin të inkuadruara edhe shoqata shqiptare nga qytete të ndryshme të Suedisë pjesë e aktiviteve te Albakos. Përfaqësusit e tyre kanë prezentua punen dhe aktivitet e tyre në kuadër të shoqatave në të cilatë ata kryejnë aktivitetet kulturore e kjo ishte me vlerë për pjesëmarresit kosovar dhe ata nga Kumanova. Puna idelae dhe aktivitete e shumta të ketyre shoqatave zgjuan kurreshtjen e mysafirëve të pranishëm në këto aktivtete dhe kjo ishte një përvojë e mirë për ta për ta zbatua në puën e shoqatave të tyre. Ata ishin të impresionuar nga bashkëpunimi mes këtyre shoqtave kulturore shqiptare në mërgatë e që ka vlerë të madhe kulturore për ruajtjen dhe kultuvimine gjuhës, kulturës dhe traditës sonë në mërgatë.
Ishin ditë me plotë punë dhe angazhim edhe për të rinjët kosovar dhe ata nga Kumanova por edhe për mikëpritësit shqiptar në Suedi sepse ishte me interes kembimi i pervojave dhe angazhimeve në udheheqjen e jetes kulturore në shoqata kulturore e këtu në Suedi këto kanë vlerë dhe mbeshtetje pamas edhe nga shteti por edhe nga ata të cilët merren me qeshtjet e jetës kulturore këtu. Besojmë se përvoja e shoqtave shqiptare në Suedi do jetë një udhërrefyes dinjitoz dhe i mbar për punën e shoqatave si motra në Kosovë e Maqedonin e Veriut. U tha naga ana e pjesëmarrësve se të gjithë do angazhohen në një krijim të një atmosfere bashkëpunimi me shoqatatë mysafire dhe se do jetë një pune kreative kjo në të ardhmen në realzimine qellimit të projektit të bashkëpunimit.
Në fund të vizitës dhe mbremjes lamtumirëse për shoqtata mysafire u organizau një takim përshendetës ku u analizua puna dhe rezultati i viztës dhe nga të gjithë aktorët e projektit u degjuan fjalë miradie për punënb e bërë dhe u degjuan fjalë falenderimi edhe për:
-Faleminderit Bashkimit Evropian për sponsorizimin dhe të gjitha organizatave pjesëmarrëse dhe sigurisht faleminderit të gjithë pjesëmarrësve.
-Faleminderit secilit prej jush që e bët këtë projekt kaq magjik.
Një falenderim i veqant në këtë rast shkon për udhëheqjen e Albakos Edona Sejdia dhe Agim Spahiu për një relazimin kaq të mire të këtij eventi bashkëpunimi.
-Të mbushur me frymëzim, gëzim dhe motivim për projektet e reja shkojmë tutje në realzimin e projekteve të reja me të gjitha shoqatatë pjesëmarrëse.

SHËN KOLLI DHE KULTI I TIJ NË SHQIPËRI GJATË SHEKUJVEZhvillimi i kulteve të krishtera në Shqipëri që janë nderuar dhe nd...
12/05/2022

SHËN KOLLI DHE KULTI I TIJ NË SHQIPËRI GJATË SHEKUJVE

Zhvillimi i kulteve të krishtera në Shqipëri që janë nderuar dhe nderohen është i lashtë, mund të themi sa vetë krishtërimi në këtë trevë. Është botërisht e ditur se për gjatë bregdetit Adriatik në Iliri kanë ekzistuar ngulmime të hershme të të krishterëve. Shqipëria është njëra ndër vendet e para të Europës në të cilën u perhap krishtërimi duke pasur kështu një histori rreth 2000 vjeçare të zhvillimit të tij. Krishtërimi në Shqipëri u përphap në të njëjtën kohë kur u përhap edhe në trevat e Greqisë dhe Italisë dhe rreth tetë shekuj më parë se te bulgarët e dhjetë shekuj para se të pranohje te serbët.

Prof. Dr. Musa Ahmeti
Center for Albanian Studies
Budapest

Shenjtëria është veçori e Kishës, e njerzve të Zotit pa dallim moshe, vendi, shtrese shoqërore, gjinie etj. Për gjatë 2000 vjet krishtërimi mozaiku i shenjtërisë në përbërjen e tij ka: papë, kryeipeshkvij, ipeshkvij, meshtarë, abat, rregulltarë, rregulltare, fëmijë, të rinj, prindër, të moshuar, të varfër, etj. Shenjtëria është një shenjë dalluese e cila bindë çdonjërin për praninë e Zotit, për ekzistencën e tij, për veprën madhore të tij në çdo kohë, në çdo vend, në çdo popull, etj., e cila begaton dhe zbukuron, lartëson dhe nderon jetën e krijesës së Zotit, njeriut. Nderimi i shenjtëve ka filluar nga ana e kishës që nga koha apostolike, përmes zbulimit dhe reflektimit të jetësë së krishterë, të virtyteve dhe cilësive të saja, të shembullit individual për besim e sakrificë pa kursyer as vetevtëveten duke u bërë shembull për të tjerët në jetën e prëditshme tokësore. Një gjë e tillë është shprehur bukur edhe në Bibël: “Jini, pra të përsosur, ashtu siç është i përsosur Ati juaj që është në qiej.” (Mateu 5:48).
Shën Kolli i Myras që ishte edhe ipeshkëv i Barit në Itali, ku sot ruhet relukaret (eshtrat) e tij, është njërë ndër shenjtërit më popullor të Krishtërimit, si në kishën Katolike perëndimore ashtu edhe Kishën Ortodokse. Në fillim të shekullit të VI-të përhapet kulti i tij në botën bizantine. Si fillesë e përhapjes së këtij kulti mund të merret ndërtimi i një kishe në vitin 430 nga ana e peradnorit romak Justinianit në Konstantinopojë kushtuar këtij shenjti.
Zhvillimi i kulteve të krishtera në Shqipëri që janë nderuar dhe nderohen është i lashtë, mund të themi sa vetë krishtërimi në këtë trevë. Është botërisht e ditur se për gjatë bregdetit Adriatik në Iliri kanë ekzistuar ngulmime të hershme të të krishterëve. Shqipëria është njëra ndër vendet e para të Europës në të cilën u perhap krishtërimi duke pasur kështu një histori rreth 2000 vjeçare të zhvillimit të tij. Krishtërimi në Shqipëri u përphap në të njëjtën kohë kur u përhap edhe në trevat e Greqisë dhe Italisë dhe rreth tetë shekuj më parë se te bulgarët e dhjetë shekuj para se të pranohje te serbët.
Ungjillin në trevat shqiptare pari e ka predikuar Shën Pali, i cili në letrën drejtuar bashkësisë së krishterë të Romës pohon: “prej Jerusalemit e përqark gjer në Iliri kam përbushur shpalljen e ungjillit të Krishtit ” (Romakëve 15:19). Letrën e tij Shën Pali mendohet se e ka shkruar në Korint në dimrin e viteve 57-58 pas Krishtit, pasi kishte përfunduar udhëtimine tij të dytë misionar në Maqedoni dhe para se të kthehej në Jerusalem.
Duke u nisur nga ky fakt, pra përhapja e herëshme e krishterimit në Shqipëri, është më se normale që edhe shenjtërit e parë i kemi në këto treva që nga vitet e para të ungjillizimit, përkatësisht sipas Daniele Farlatit shenjti i parë në trevat shqiptare është Shën Cezari (Caesaris) ipeshkëv i Durrësit i cili u martirizua rreth viti 58 pas Krishtitmë më 15 maj. Shenjtori i dytë nga vitet e para të krishtërimit është Shën Asti (Astius) poashtu ipeshkëv i Durrës i cili u martirizua më 6 korrik të vitit 98. Martirizimit e Shën Astit, Farlati e përshkruan kështu: “Certamen sacrosancti Martyris Asteii episcopi Dyrrhachii. Astejus sanctus Martyr vixit sub Trajano Imperatore. Ab idololatris captus Agricolae Praesidi traditus est. Cumque jussus esset Christum negare, et idolis sacrificare, neque eo adduci posset, in carcerem missus est. Porro priusquam comprehenderetur, tale babuit somnium. Vidit seipsum suprae petram stare unctum pice et oleo; et expergefactus dixit Clericis suis; Fratres, oportet me pati propter Christum. Caeterum unusquisque vestrum discedaet, ubi salvus esse possit. Haec locutus comprebensus est, uti dictum; et stans coram Agricola, Christumque confessus in cacere conclusus fuit. Unde dimissus plumbatis caesus, dein melle unctus suspensus fuit in lingo tempore aestive, ut a vespis et muscis depastus e vita excederet. Hoc facto, gratanter cruciatum perferens animam Christo tradidit.” Një informacion të hollësishëm për këtë shenjt e gjejmë edhe në një kodik në dorëshrkim që ruhet në Bibliotekën Apostolike të Vatikanit.
Gjatë shekujve në vijim historia e shenjtëve në Shqipëri është e mbushur me emra martirësh të krishterë të cilët vepronin brenda vendit ose që kishin ndonjë lidhje me të. Shumica e këtyre shenjtorëve nuk ishin shqiptarë (ilir) në kuptimin e përkatësis etnike-kombëtare. Numri i tyre për të përmendur të gjithë është shumë i madh.
Për kultin e shenjtorëve në Shqipëri, nga autorë e studiues shqiptarë mungonjnë studime të themelta ose monografi të specializuara. Ata përmenden në mënyrë sporadike, citohen në raste të caktuara pa u ofruar shënime e të dhëna shterruese për ta. Edhe me studiuesit e huaj pothuajse situata është e ngjashme. Deri me sot mungojnë studime kapitale të mbështetura në burime shkencore dhe literaturë të mirfilltë.
Për këtë studim tonin për kultin e Shën Kollit (Shën Nikollës) ne jemi mbështetur kryesisht në burim arkivore të pabotuara dhe të botuara por edhe në një literaturë dytësore ekzistuese.
Kulti i Shënkollit është kulti më i nderuar në Shqipëri i një shenjtori mashkull në të dy ritet, si në atë ortodoks ashtu edhe atë të krishterë perëndimor, po njëkohësisht ai adhurohet edhe nga besimtarët musliman shqiptarë. Të dhënat nga autorë të ndryshëm janë kundërthënëse, mirpo sipas kërkimeve tona na rezulton se kemi rreth 156 kisha që i janë përkushtuar këtij shenjti në tërë Shqipërinë e sotme, nga Veriu në Jug. Albanologu italian Fulvio Cordignano në studimin e tij mongrafik me titull “Geografia Ecclesiastica dell’Albania,” ka ardhur në përfundim se në tërë teritorin e Shqipërisë ekzistonin 275 kisha katolike nga fillimi i shkeullit XVI deri aty nga mesi i shek. XVII. Cordignano në studimin e tij ishte përkufizuar në kohë, përkatësisht nga fillimi i shkeullit XVI deri aty nga mesi i shek. XVII. Pas kërkimeve dhe studimeve ai kishte ardhur në përfundim se në Shqipëri nderoheshin 41 shenjtorë. Mirpo, është interesant fakti se në kohën e përcaktuar nga Cordignano rreth një shekull e gjysëm, 143 kisha (nga 275 të shënuara) u ishin përkushtuar vetëm 4 shenjtorëve dhe atë: Shën Mërisë, (Santa Maria Vergine), Shën Kollit, (San Nicola), Shën Premtes (Shënepremte ose Santa Veneranda) dhe Shën Gjergjit (San Giorgio).
Shenjti më i përhapur në tërë Shqipëri ishte ai i Shën Mëria. Këtij kulti i përkushtoheshin 42 kisha, pra më shumë se cilitdo shenjti tjetër, ndërsa shenjtori i dytë më i nderuar gjithnjë sipas Cordignanos ishte Shën Kolli, gjithsejt 41 kisha të përkushtuara. Në vendin e tretë renditje Shënapremtja me 34 kisha të përkushtuara kësaj shenjtorje dhe në vendin e katër renditej Shën Gjergji më 26 kisha të përkushtuara.
Sipas njohurive tona, për herë të parë emrin Shën Kollit (Shën Nikolla) e ndeshim te kisha përkushtuar këtij shenjti në Perondi të Beratit daton që në shekullin X. Kjo është një kishë shumë e vjetër, po për fat është e ruajtur dhe sot është në gjendje të mire. Është kishë e ritit ortodoks. Kisha e Shën Kollit ndodhet në fshatin Perondi në rrethin e Kuçovës, rreth 15 km nga qyteti i Beratit dhe përbën një nga monumentet më të hershme bizantine në Berat. Në fillimet e tij monumenti ka qenë një bazilikë tri nefshe me nefin qëndror të ngritur më lart se dy anësorët. Në një fazë të dytë gjatë përiudhës bizantine të vonë kishës i është shtuar muri i narteksit dhe këmbanorja, kjo e fundit lidhet organikisht me murin e narteksit. Më vonë kisha pëson një meremetim tjetër, ku vihet re përdorimi i teknikës së kluasonazhit. Rindërtim tjetër i rëndësishëm është ai i vitit 1786, ku shtohen hajatet dhe rindërtohen çatitë me tavanet. Rindërtimi i fundit që tranformoi së tepërmi arkitekturën e monumentit është në vitin 1931. Në pamjen e sotme kisha vjen pas një ndërhyrje restauruese, e cila çliroi pjesën më të madhë të ndërhyrjeve të mëvonshme. Në brendësi të naosit pjesët e mbetura ende të afreskut i takojnë periudhës së shekujve XIII-XIV. Absida ndodhet në lindje dhe është një ndërtim tri pjesësh i dalë në muraturën, ku qendrorja është më e madhe se dy të anësoret. Më tipike në unikalitetin e saj kisha e Shën Kollit në Perondi bëhet nëpërmjet këmbanores, e cila mendohet të jetë nga më të hershmet në provincat bizantine të Ballkanit. Megjithë transformimet e shumta në shekujt e kaluar dhe ndërhyrja e specialistëve bëri të mundur që monumenti të rikthehet në identitet dhe të përfaqësojë sot një nga monumentet e kultit bizantin më të spikatur në gjithë rajonin. Arkitektura origjinale dhe teknika e ndërtimit e datojnë monumentin si fazë të parë ndërtimi në fundin e shek. X.
Pos F. Cordignanos kemi edhe një studim tjetër të shkurtër të Dhimitër Bedulit nga viti 1996, i cili kishte hulumtar një zonë shumë të vogël në Shqipërinë e Jugut, atë të Pogonit e cila shtrihej në vetëm shtatë fshtara dhe nga 56 kishat ekzistuese 11 nga këto i përkushtoheshin Shën Kollit, përkatësisht vetëm fshati Sopik që kishte 16 kisha, katër nga këto i përkushtoheshin Shën Kollit. Kjo është një dëshmi shumë e fortë se shqiptarët e nderonin dhe respketonin Shën Kollin jashtëzakonisht shumë.
Këtij shenjti që nderohet e respektohet shumë si te të kreishterëte ritit perëndimor ashtu edhe te riti lindor ortodoks, por edhe te një pjesë e konsiderueshme e muslimanëve në Shqipëri i janë përkushtuar Katerdrale e Kisha e në këto ai pasqyrohet në ikona të bukura. Përhapja e madhe e kultit të Shën Kollit ka krijuar në ikonografi një larmi zgjedhjesh kompozicionale. Ikona më e lashtë që njohim deri me sot, na vjenë nga shekulli X dhe është realizuar në Manastirin e Shën katerinës në malin Sinai, ndërsa paraqitja ikonografike e tij u bë më e qendrueshme nga funi i shekullit XI. Në Shqipëri ikona më e lashtë e Shën Kollit është nga shekulli i XII dhe është realizuar në Kishën e Shën Gjergjit në Vithkuq. Kjo ikonë ruhet sot në Galerinë Kombëtare të Arteve Tiranë në numrin e invetarit 2242. Ndërsa nga shekulli XV kemi ikonën që ruhet në Muzeun e Artit Mesjetar, në Korçë me numër inventari: 5027. Nga viti 1594 kemi ikonën në Kishën e Shën Nikollës në Vlaherna, në kala të Berat,të cilën e realizoi piktori shqiptar Onufër Qiprioti. Ndërsa nga shekulli XVII kemi ikonën e piktorit të njohur shqiptar Kostandin Shpataraku i cili i bëri një paraqitje monumentale këtij shenjti. pastaj nga viti 1785, kemi ikonën e Shën Kollit që ruhet në Ikonostasin e kishës së Shën Mërisë në Dragot të Dumresë dhe nga 15 marsi i vitit 1795 kemi ikonën e Shën Kollit që ruhej në kishën e Manastirit të Shën Gjon Vlladimirit në Elbasan. Sot kjo ikonë ruhet në kishën e Shën Prokopit në Tiranë. Në ikonat që ruhen në Shqipëri, Shën Nikolla zakonisht na paraqitet në portret ose ulur mbi një fron të rëndë të gdhendur druri, ndërsa në sfondin e praruar me flori, mbi kokën e tij qëndrojnë ulur mbi dy re figurat krezesore të Kishës: Jezu Krishti dhe Maria. Në të gjitha kishat ku na janë ruajtur ikonat e Shën Kollit në Shqipëri, ikona e tij qëndron pranë ikonës së Shën Mërisë në anën e djathtë të “Dyerve të bukura.”
Në mbishkrime të shumta. Nga shek. XIV, është mbishkrimi i pikturuar nga Onufri në vitin 1554 mbi faqen e murit verior të Kishës së Shën Kollit në Shelcan /Elbasan/ pranë tryezës së prothesit në kungë të kishës, pastaj nga viti 1591, është mbishkrimi i pikturuar mbi portën e Kishës së Shën Kollit në Vlaherna, në kala të Beratit. The cathedral has been restored and is now the Onufri Museum. Onufri was Albania's greatest fresco and icon painter in the 16th century. He was the first to use pink pigment and the French called it Onufri's Red; pastaj nga shtatori i vitit 1778 është është mbishkrimi mbi portën e Kishës së Shën Kollit në Vanaj të Myzeqesë, kurse nga viti 1793 është është mbishkrimi në gurë mbi portën e kishës përkushtuar Shën Nikollës në Toshkëz të Myzeqesë dhe nga 15 dhjetori i vitit 1795 është mbishkrimi në kishën përkushtuar Shën Nikollës në Vanaj të Myzeqesë, dhe në vitin 1811 kemi tre mbishkrime: mbishkrimin në ikonostasin e kishës përkushtuar Shën Kollit në Vanaj të Myzeqesë; mbishkriinm në portën e kishës përkushtuar Shën Kollit në Krutje të Sipërme të Myzeqesë /Lushnje/; mbishkrimin në portën e kishës përkushtura Shën Kollit në Toshkëzë të Myzeqesë.).
Në ikonostase në Ikonostasin e kishës së Shën Mërisë në Dragot të Dumresë është ikona e Shën Kollit, ndërsa nga shekulli XVI kemi dy ikona Ikonostasi njëra e realizuar në Kishën e Shën Mërisë në Lubonjë të Korçës, me numër inventari 2771 dhe tjetra me prejardhje të panjohur me numër inventari 5027, të cilat sot ruhen në Muzeun e Korçës.
Në gdhendje në gurë, qoftë afër portës, altarit (lterit), te dritaret apo në muret e jashtme, por edhe lagje, fshatra [psh. “Lagja e Shën Kollit” në qytetin e Elbasanit, ose fshati Shënkoll afër Shkodrës të cilin e gjejmë në defterin e vjetër turk të regjistrimut të popullsisë së Shkodrës nga viti 1431. Ky fshat ndodhet në kufijtë në mes të kalasë së Ulqinit dhe qytetit të Shkodërs, pra në mes të Shkodrës dhe Ulqinit], pika të rëndëishme turistike deri te anijet transportuese apo ato të udhëtarëve.
Ikonat të cilat janë ruajtur me kujdes të veçantë duke nderuar këtë shenjt pjesa më e madhe ruhen në vendet e krijnimit të tyre, megjithatë ka raste kur ato janë bartur nga një kishë apo manastir në një kish apo manastir tjetër në kohë të ndryshme si psh. rasti me ikonën që është punuar më 15 mars të vitit 1795 në Manastirin e Shën Gjonit pranë Elbasanit, në vitet ’70 të shekullit XX bartet në Tiranë dhe ruhet në kishën e Shën Prokopit në Tiranë, në familje e deri te koleksionistë privat.
Festa e Shën Kollit është më 6 dhjetor. Sipas disa studiuesve kjo festë në Shqipëri është një festë para- kristiane. Ajo respektohet si nga të krishterët e të dy riteve perëndimot dhe lindor, poashtu edhe myslimanët. Shqiptarët në këtë datë (6 dhjetor) festojnë kthimin e shpirtrave të të vdekurve, duke ju përkushtuar dhe duke i përkujtuar ata me nga një therje të një kafshe e cila pastaj piqet në helli. Kafsha zakonisht është dele, por mund të jetë edhe tjetër si psh., viq, qengj, dhi apo kec. Për këtë festë, kafsha për disa javë me radhë mbahet në shtallë mbrenda, në shtëpinë e cila bën flinë për pëkujtim të shpirtit të njeriut apo të dashurit të tyre. Në Malësinë e Mbishkodrës, në Hot, Grud e Kastrat, Lekbibaj, Curraj, Fan, etj., festa e Shën Kollit zgjat një javë të tërë.
Ishte zakon në veri për të ndezur një qiri dhe për të lënë derën të hapur në prag të Shën Kollit, për ti mundësuar shpirtërave dhe Shenjtorit që të hynë lirshëm në shtëpi duke ju bërë të mundur atyre në këtë formë të jenë pjemsarrës në festë. I zoti i shtëpisë do të ngrinte dolli me një gotë raki duke thënë në mënyrë gati solemne: "Qoftë lëvduar Nata e Shën Kollit, ajo na ndihmoftë. Kjo natë shpërbleftë shpirtërat tonë dhe ata të përjtshmit.” Në disa zona të Shqipërisë, sidomos në Shqipërinë Veirore dhe atë të Mesme, nderzen nga tre qirinj, duke ju lutur shpirtëva të jetës së “përtejshme” që të mos bënim dëme në familje e gjetiu, por të prehen të qetë.
Për këtë natë, nga të zotët e shtëpisë porosisin qirinjë të veçantë në dyqanet kur prodhohen ata, që të bëhen sa më të qëndrueshëm, sepse është praktikë që ndiqet për shekuj me radhë. Në atë familje që qiriu digjet më ngadal, respektivisht djegja e tij zgjat më shumë, ajo familje do të ketë më shumë prosperitet, zhvillim, paqe, begati dhe bekime për vitin që vjen.
Është intersant të cekët se në Shqipëri dita e kultit të Shën Kollit festohet në dy data të ndryshme, siq e cekëm me 6 dhjetor dhe më 9 maj. Me 9 maj festohet në Shqipëri të Veriut, veçanërisht në Shalë e Shkrel. 9 maji është dita e përvjetorit të transferimit të relikuarëve (eshtrave) të Shën Kollit në Bari në vitin 1087. Kjo ditë ka edhe një rëndësi tjetër për kto krahina sepse atë ditë, pra me 9 maj, malësorët nisen me tufat e tyre të kafëshëve (dele, dhi e lopë) për kullotë të verës në bjeshkët e afërta ku qëndrojnë deri në mes të shtatorit.
Nuk janë të pakta legjendat që kanë të bëjnë me këtë shenjt në Shqipëri. Njëra ndër më karakteristiket është ajo, ku në ditën e festës me 6 dhjetor Shën Kolli shkon në shtëpinë e një malësori të varfër shqiptar. Si për çdo mysafirë tjetër edhe për Shën Kollin nuk mungoja mikrpitja dhe bujaria. Po kishte rastisur që malësori ku kishte shkuar mysafiri të ishte në varfëri të skajshme dhe nuk kishte asgjë, fare asgjë për ta shërbyer mysafirin. I ndodhur në një ngushticë të tillë, i zoti i shtëpisë, malësori shqiptar, i shërben vetëm ujë burimi mysafirit (Shën Kollit). Ky duke e pa situatën në të cilën ndodhej malësori insiston që i yoti i shtëpisë të vë në furrë të zjarrit e të pjekë për së gjalli djalin e vetëm që kishin në shtëpi. Është e njohur te shqiptarët se kërkesa e mzsafirit domosdo duhet të plotësohet dhe malësori shqiptar e merr djalin e vetëm që kishte dhe e fut në furrë të zjarrit. Edhepse shumë i mërzitur për veprim e bërë, ai nuk shfaq asnjë shenjë dëshprimi që të mërziste mysafirin. Shën Kolli, pra mysafiri, pas disa orësh urdhëron malësorin shqiptar që të hap derën e furrës. Dhe ndodhi çudia, djali ishte ulur në mes të furrës i rrehtuar nga flakët e zjarrit dhe po lozte me një qese me monedha të floririt, ishte gjallë e shëndosh, nuk kishte pësuar asnjë lëndim. Kur e shikuan këtë familjarët e djalit, brohortiën e kërcyen nga gëzimi. Shën Kolli ju tha ky është shpërblimi për respektin, besimin që treguat për mua dhe nderin që më bëtë dhe u zhduk në çast. Kjo legjendë tregohet edhe sot në Malësi të Mbishkodrës, por vetëm me 6 dhjetor e jo me 9 maj.
Shën Kolli u lind në Patra të Licis, një Gadishull malor i Azisë së Vogël (sot ndodhet në Truqi) rreth vitit 225. Vendlindja e Shën Kollit sot përbëhet nga disa gërmadha të pakta, por në shekullin e tretë ajo ishte një nga qytetet më të rëndësishme të zhvilluara dhe të populluara të Licias. Këtu, në një mjedis me kulturë dhe gjuhë greke si mbizotëruese në komunikm të prëditshëm, me dominin të fesë pagane u rrit Shën Kolli. Pak vite pas vdekjes së të dy prindërve ai largohet nga Patra dhe shkon në Myra, në atë kohë kryeqytet i Licias, që ishte vetëm katër kilomtra larg detit. Duke qenë njeri i përvujatur, shumë i sjellshëm dhe i dhënë tepër në besimin e Zotit, ai fitoi një admirim të madh nga banorët dhe kominiteti i krishterë e zgjodhi për ipeshkëv. Sipas rrëfimeve haxhiografike kjo ishte një dëshirë hyjnore e popullsisë së Myras. Në këshillin e parë Ekumenik të Nikesë të vitti 325 Shën Kolli mbështeti Shën Silvesterin ipeshkvin e Romës, Shën Aleksandrin e Aleksandrisë Shën Spiridhonin e Trimithontës dhe Eterërit e tjerë të Këshillit duke folur kundër “dokrtinës së Ariusit” që mohonte dy natyrat e Krishtit. Shën Nikolla si ipeshkëv shërbeu gjatë sundimit të perandorit Konstantin (306-337). Nuk dihet shumë për rrethanat e vdekjes së tij. Ai duhet të ketë vdekur rreth viteve 333-334 më 6 dhjetor në qytetin e Myras ku edhe u varros. Aty pas disa vitesh u ngrit një kishë e madhe e cila u bë vend i adhurar për besimtarët e shumtë dhe një pikë e rëndësishme peligrinazhi. Në vitin 1087 dy priftërinj nga Bari i Italisë, Lupo e Grimoaldo sollën relikuarët (eshtrat) e Shën Kollit nga Myra dhe i vendosën në katedralen e Barit e cila edhe sot mban emrin e këtij shenjti. Papa Urbani II (12 maras 1088 – 29 korrik 1099) e shenjtëroi altarin dhe varrin e tij. Nderi dhe respekti për Shën Kollin përgjatë shekujve ësht kthyer në një nderim të përgjithshëm tek besimtarët e krishterë, por jo vetëm te ata. Jeta e e tij shenjtë me shume vuajtje e sakrifica, kujdesi për të gjitha kategortië e njeryve dhe mrekullitë e shumta që bëri në saje të cilësive të mbinatyrshme që kishte, u bënë subjekt i shumë legjendave dhe temë shumë e preferuar për artin dhe letërsinë. Megjithëse nuk ka asgjë të shkruar, ai renditet në krye të shenjëtorve, si mbrojtësi udhëtarëve, marinarëve, tregtarëve, fëmijëve... etj. Kalendari kishtar për këtë shenjt njeh dy festa: e para është javore dhe celebrohet çdo të entje dhe e dyta është vjetore dhe celebrohet me 6 dhjetor. Biografia më e hershmme që na është ruajtur deri me sot për këtë shenjtë është ajo e shkruar në shekullin IX, ndërsa Teodor Studiti dhe Josif Himnografi kompozuan himin më të vjetër të shenjtit rreth vitit 826.

Literaurë:

Aleksandër Meksi, Arkitektura dhe restaurimi i kishës së Perondisë. Në: Monumentet. Tiranë: Instituti i Monumenteve, 1973, nr. 5-6, f. 19-39.
Aleksander Meksi, Arkitektura e kishave të Shqipërisë. (Shekujt VII-XV). /Church architecture in Albaniae in the 7TH-15TH centuries./ Tiranë: Shtëpia botuese UEGEN, 2004.
Aleksander Meksi, Të dhëna të reja për kishën e Mesopotamit. Në: Monumentet. Tiranë: Instituti i Monumentev, 1975, nr. 10, f. 151-159.
Anastas Tourta [ed.], Icons from the Orthodox Communities of Albania. Collection of the National Museum of Medieval Art, Korçë. Editor: Dr. Anastas Tourta. Introduction: Panayotis L. Vocotopulos, Author of the Catalogue: Eugenia Drakopoulou. Thesaloniki 14 March-12 June 2006. Thesaloniki: European Center for Byzantine and Post-Byzantine Monuments, 2006.
Bep Jubani, Plotësime për monumentet arkeologjike në Shqipërinë e Veriut. Në: Monumentet. Tiranë: Insituti për mbrojtejn e monumenteve, 1986, nr. 1.
Dhimitër Beduli, Një vështrim mbi kishat dhe manastiret e Pogonit. Tiranë: Neraida, 1996, f. 1-46.
Dom Nikë Ukgjini, W***y Kamsi, Romeo Gurakuqi [Ed.], Krishtërimi ndër shqiptarë. Simpoyium ndërkombëtar. Tiranë, 16-19 Nëntor 1999. Koferenca Ipeshkvnore e Shqipërisë. /Christianity among the Albanians. International Symposium. Episcopal Conference of Albania/. Shkodër: Koferenca Ipeshkvnore e Shqipërisë, 2000.
Fran Luli, Vështrime historike rreth përhapjes së kishvae dhe emrave të shenjtorëve ndër zonat e Mbishkodrës. /Historical Observations on the Spread of Churches and of Saints’ Names In the Upper Shkodra area/. Në: Krishtërimi ndër shqiptarë. Simpoyium ndërkombëtar. Tiranë, 16-19 Nëntor 1999. Koferenca Ipeshkvnore e Shqipërisë. /Christianity among the Albanians. International Symposium. Episcopal Conference of Albania/. Shkodër: Koferenca Ipeshkvnore e Shqipërisë, 2000.
Frank Charles Thompson, Bibla e Studimit. “The new Thompson Study Bible”, bazuar në zingjirin origjinal të shënimeve të dr. Tompsonit. Tiranë: Shoqëria Bilbike Shqiptare-Albanian Bible Society, 2000.
Fulvio Cordignano & Giuseppe Valentini, Saggio di un regesto storico dell’Albania. Scutari: Tipografia dell’Immacolata, 1937-1940.
Fulvio Cordignano S. I., Antichi monasteri Benedettini in Albania. (I). Në: La Civiltà Cattolica. Roma: La Civiltà Cattolica. Roma: “La Cardinal Ferrari” S. A. I. Tipografia Via Germanico, 146, Direzione e amministrazione Via di Ripetta 246, 1929, Anno 80, vëll. III, f. 13-28.
Jacobo Coleto, Martyrologium Illyricum Fabiano Blascovichio episcopo Macarensi. Dicatum Accedunt notatiiones & de hoc opere commentariolum auctore Jacobo Coleto olim soc. Jesu presbytero. Venetiis: Impensi Simonis Oschi, 1818.
Jacques Zeiller, L’expansion du christianisime dans la péninsule Balkans du I’er au V’e siècle. Në: R***e Internationale des Etudes Balkanique. Beograd, 1935, viti I, nr. 1-2.
Kristo Frashëri, Débuts du christianisime dans les territories albanais. Në: Studia Albanica. Tiranë: Academi des Sciences de la Republique d’Albanie, 1995-1999, f. 15-29.
Kristo Frashëri, Zhvillimet e krishterimit në viste shqiptare. /The Beginnings of Christianitz in the Albanian lands/. Në: Studime Hisotrike. Tiranë: Akademia e Shkencave e RSH. Instituti i Historisë, 2000, viti LIV (###VII), nr. 1-2, f. 5-19.
Lorenzo Tacchella, Le antiche sedi episcopali latine, greche e bulgare dell’Albania etnica e della Macedonia. Milano: Biblioteca dell’Accademia Olubrense 4, 1990.
Marin Barleti, Historia e jetës dhe e vepravet të Skenderbut. Përkthimi nga origjinali latinisht dhe hyrja nga Stefan I. Prifti. Botim i dytë. Burime dhe materiale për historinë e Shqipërisë, 2. Tiranë: Universiteti Shtetëror i Tiranës & Instituti i Historisë dhe i Gjuhësisë, 1967.
Marin Barleti, Rrethimi i Shkodrës. Përkthye prej origjinalit latinisht nga Henrik Lacaj. Botim i dytë i shtuar. Burime dhe materilae për historinë e Shqipërisë. 1. Tiranë: Universiteti Shtetëror i Tiranës. Instituti i Historisë dhe i Gjuhësisë, 1967.
Mark Tirta, Mitologjia ndër shqiptarë. Akademia e Shkencave e Shqipërisë. Instituti i Kulturës Popullore dega e Etnologjisë. Tiranë: Mësonjëtorja, 2004
Milan Shuflaj, Qytetet dhe kështjellat e Shqipërisë kryesisht në mesjetë. Tiranë: Botime Onufri, 2009.
Musa Ahmeti, 356 vëllime me dorëshkrime të pabotuara të Illiricum Sacrum. Në: Gazeta 55. Tiranë, 22 shtator 2004, nr. 253, f. 12-13, 16.
Musa Ahmeti & Etleva Lala, Illyricum Sacrum. 10. Burime dhe dokumenta. Botohen për herë të parë. Tiranë: Shtëpia e librit OMBRA GVG, 2007, vëll. 10.
Musa Ahmeti & Etleva Lala,Statutet dhe urdhëresat e Kapitullit të Kishës Katedrale të Drishtit. /Statuta et ordinationes capitulli ecclesiae cathedralis Drivastensis/. Tiranë: Shtëpia e librit OMBRA GVG, 2009.
Nevila Nika, Dioqeza e Shkodrës gjatë shek. XVIII sopas dorëshrkimeve arkivore. Shkodër: Phoenix, 2001.
Peter Bartl, Albanien vom Mittelalter bis zum Gegenwart, Ost-sud Südosteuropa. Geschichte der Länder un Völker. München: Verlag Friedrich Pustet Regenesburg. Südosteuropa-Gesellschaft, 1995.
Pirro Thomo, Kishat Pasbizantine në Shqipërinë e Jugut. Tiranë: Botim i Kishës Orthodokse Autoqefale të Shqipërisë, 1998.
Selim Islami, Kultura dhe arsimi në shek. XVI-XVIII. Në: Historia e popullit shqiptar. I. Ilirët. Mesjeta. Shqipëria nën Perandorinë Osmane gjatë shek. XVI-vitet 20 të shek. XIX. Akademia e Shkencave e Shqipërisë. Instituti i Historisë. Tiranë: Botimet Toena, 2002, vëll. I.
Shaban Sinani, Gjurmë të ligjërimit ungjillor të krishterimit të hershëm në biblën shqip. Në: Bibla shqip dhe tradita. Institui i Gjuhësisë dhe Letërsisë. Tiranë: Botimet Toena, 2004, f. 50-61.
Ylli Drishti, Ikona shqiptare. Shek. XIII-XIX. Koleksioni i Galerisë Kombëtare të Arteve Tiranë. /Le icone albanesi. XIII-XIX secolo. Collezione della Galleria Nazionale d’Arte Tirana/. Tiranë: Tipografia Garattoni, 2000.
Zef Mirdita, Krishtenizmi ndër shqiptarë. Prizren-Zagreb: Drita & Misioni katolik shqiptar në Zagreb, 1998.
W***y Kamsi, Kisha e kuvende të Shkodrës me rrethina në mesjetë. /Churches and Convents in Shkodra and its Surrounding Area in the Middle Ages/. Në: Krishtërimi ndër shqiptarë. Simpoyium ndërkombëtar. Tiranë, 16-19 Nëntor 1999. Koferenca Ipeshkvnore e Shqipërisë. /Christianity among the Albanians. International Symposium. Episcopal Conference of Albania/. Shkodër: Koferenca Ipeshkvnore e Shqipërisë, 2000, f. 120-130.

Address

2437 Southern Boulevard Bronx
New York, NY
10458

Alerts

Be the first to know and let us send you an email when Gazeta Dielli - Faqja Zyrtare posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Contact The Business

Send a message to Gazeta Dielli - Faqja Zyrtare:

Videos

DIELLI-MONUMENTI I KUJTESES JO VETEM NE SHBA...

GAZETA DIELLI, MONUMENTI I KUJTESES JO VETEM NE SHBA....I FALENDEROJME TE GJITHE MBESHTETESIT TANE. I MESHIROJME TE GJITHE ATA QE E GODASIN ME SHPIFJE....NUK U KTHEJME PERGJIGJE SIPAS FORMULES SE BETIMIT DHE LUTJES QE NA KA LENE FAIK KONICA......

"Ati ynë që je në qiell, jepna fuqinë ta mbajmë gojën mbyllur kur s'kemi gjë për të thënë. Falna durimin të thellojmë një punë përpara se të shkruajmë mbi të! Frymëzona me një ndjenë të mprehtë të drejtësisë që të flasim jo vetëm me paanësi, por edhe të sillemi ashtu! Shpëtona nga grackat e gramatikës, nga shtrembërimet e gjuhës dhe nga lajthitjet e shtypit. Ashtu qoftë!"

Ne mund te na gjeni ne Adresen: VATRA

2437 Southern BLVD

Nearby media companies


Other Media/News Companies in New York

Show All

Comments

Ishte kënaqësi dhe nder i veçantë takimi me mërgatën tonë në SHBA dhe përfaqësuesit e “Vatrës” në Bronx- New York🇺🇸

Vatra", është porta që tash e 110 vjet, mbajti mërgatën tonë të bashkuar, është shtëpia e shqiptarëve anë e kënd botës që ndër shekuj ruajti dhe kultivoj gjurmët, historinë, traditat e zakonet, këngët e mbartura brez pas brezi edhe përtej oqeanit🇦🇱🇺🇸

Sokol Paja
Pashko R Camaj
Gazeta Dielli - Faqja Zyrtare
Fjala e Z.Lek Mirakaj gjate pjeses se pare te mbledhjes.

[Ju pershendes te gjitheve, mirdita. Do mundohem shume mos me e shty shume me u zgjatep por ato 2 tre minuta me duken shume pak per me diskutu. Ne qofte se asht puna me pershnet mjafton edhe nji minut, dhe pershendesim, por 2 tre minuta per diskutim, kur kemi kaq shume probleme per te diskutu, me duken shume pak. Megjithate, po hy direk e ne teme.

Pike se pari deshiroj te falenderoj Kolecin per pasazhin qe foli per te pesekutuarit politik. Duke qene se present ne kete mbledhje jam vetem un I denuem politik desha te sqaroj dy momente te vogla qe jase pothuajse personale, por jane edhe te Vatres. Se pari dua ti j*p nje pergjigje te vogel atij qe e quan veten “institucion” e me ka thane mos me I permend emnin, z. Rakaj. Ne kete mbledhje un jam i vetmi person I denuem politik nga regjimi komunist. Ju keni thane qe “eh se I njohim ne politikanet, ato qe jane denue politikisht”. Por, vetem per informimin tuaj, a e shikoni kete leter? Kete leter duhet ta marri kushdo. Ose do te ishte mire qe te behej norme qe ata qe duan poste drejtuese ne Vater ta marrin kete leter nga Autoriteti ku tregohet se a ka qene te p***ekutuem apo kane qene bashkpuntor. Z. Rakaj une e kame marre, keshtu qe te lutem shume, leni aludimet se je djal serioz nga nje familje e mire dhe nuk te takon te flasesh ne kete menyre.

E dyta: nuk e njoh veten per matrapaz, dallkauk, komunistofashist - nji. Nuk e njoh vetemn per lingaraq dhe kastravec - dy. Por kto do ti diskutojme ma vone.

Tashti te flasim per ceshtjet per te cilat jena mbledhe. Koleci tha se kemi kanunoren, kanunoren. Sa per djeni z. Kolec kanunorja nuk ka kalue, per arsye se jane shume nene qe u vune ne diskutim dhe u kerku permiresimi i tyne dhe per tu aprovu ato ndryshime duhet te mblidhet kuvendi.

Du me fol edhe per mandatin e kryetarit. Kater vjet dhe dy vjet. U propozua kater vjet dhe dua te theksoj qe votimet qene te rregullta ne ate kuvend. Votimi per kryetarin e vatres ishte korrekt dhe I dyti votim per mandatin kater vjecar u votua dhe moren pjese 27 delegate. Votuan 13-12 dhe 2 ……pra, nuk kaloi pa asnjke arsye. Pa asnji motivacion. Pas nji gjys ore kerkohet p***eri nji votim me nji pretekst qesharak dhe megjithate nuk kaloj prap se prap dhe u votu 16 me 10. Dhe masandej meqe nuk kaloj edhen kete rradhe ,thane ne e ba edhe nji te trete, dhe per fat te mire njerezit qe menduan se do manipulojne rezultatin e votimit, bane nje gabim trashanik se e rregjistruan takimin dhe na e cuan videon - jo te gjitheve, por disave. Aty shifet qarte tendenca per manipulim ku nji njeri, individ, qe nuk asht as delegat, i kerkoj kuvendit, i kerkon kryesise ose i imponohet kryesise qe vota te kaloje nga Valentin Lupaj tek z. Floqi i cili e anulloj votimin e tij te pare per 2 vjet ne kater vjet, pa asnje arsye. Keshtu qe ky votim nuk kaloj.

E para, thashe qe u sygjeruan shume ndryshime ne ato pak nene qe u lexuan. Per ato ndryshime duhet te mblidhet nje kuvend sepse nuk mundet qe ti aprovoje nje njeri, nje individ, nje kryesi. E dyta, mua me duket shume qesharake kur nje njeriu I thuhet hiqja prenes dhe “jepja prenges”. Kjo eshte nje skandal dhe jane udhezime qe jepen ne shqiperi ku votojne me qindar mija dhe thone qe u vodhen, por ne ishim vetem 27 vete dhe nuk u morem dot vesh me njani tjetrin per nje votim.
Fatmiresisht e keni regjistru vete ket video, dhe numri ishte 17 I cili nuk eshte numri magjik, I cili duhet me qene 18.

E treta kemi edhe disa probleme te tjera… mire foli z. Koleci, duhet demokracia……..kemi organin e gazetes Dielli.

Dielli edhe sot, qe ne jemi mbledh ketu nuk ka dhane njoftim. Cfare presim. Emaili ishte mjaft konsultativ por pse nuk botohet. Diskutimet e kesaj mbledhje nuk botohen.

Megjithate me duhet me u ndal ne nje ceshtje qe mue me duket ma e rendesishmja. Alfonsi tha se I ka dal zot 4 vjetsh*t. ne intervisten qe ka dhane te Gani Vila shprehu idete e tija dhe ska asgja te keqe, mendim asht ai. Mendim asht por kur kerkohet te imponohet ai asht keq. Ai thote “ta cojme vatren ne atdhe”. Vatra ka 100 vjet qe asht ne Atdhe. Nuk ka shqiptar qe nuk e din se cfar asht Vatra. Eshe ata qe nuk dine shume e dine qe ka nje Vater.

E keqja eshte se cfare I duhet kater vjetshi presidentit, se kaluam edhe ne sistemin presidencial ku ne bahemi ushtare te bindun te partis.

Cfare I duhet kater vjetshi? Do ndertoje rruget? Kryetari do permiresoje shendetesine? Do rregulloje pensionet? Me cfare fondesh do mbaje administraten? Kryetari I Vatres ka nje pozicion onorifik per kontributin e tij dhe per vlerat qe perfaqeson. Ne e kemi zgjedhe unanimisht dhe e kemi zgjedhur 2 here Z. Berisha. Kjo nuk ka asgje te keqe. Por me keto propozimet e 4 vjetsh*t une e mora vesh p***e eshte 4 vjetshi. Sepse na e tha Koleci. Me ane te asaj memos qe na ka cue, ku thote qe te behet kjo e te behet ajo. Nje anetaresi per 1000$ edhe 100,000$ dhe te jete e pervjetshme. 100,000$ qe duhen paguar, per mue nuk jane gja trjeter pervecse tentative per te kriju nji lavatrice per pastrim parash. Kjo eshte nje skeme e mirefillte e pastrimit te parave. Ku ka nje Shqiptar qe jep 100,000$ per vit. Ne perfundim deshiroj ti bej nje pyetje kryetarit. Z. Kryetar, kete skeme pastrami parash te paster, a e aprovon apo je kunder? Kaq kisha. Pune te mbnare. ]

Ne Vijim: Ne pjesen e dyte iu ndalua zeri dhe figura personave qe merrnin pjese me ane te Zoom.

Ervin Dine Agustin M. Mirakaj Dritan Haxhia Nazo Veliu Asllan Bushati Eduart Ruzhdi Aranitasi Shpetim Ndreu Viktor Vorfi Evi Kokalari Damian Pervizi Vatra Manhattan Branch Mana Dine Tomorr Gjuta Gazeta Dielli - Faqja Zyrtare
Nga Kasam Shaqirvela

ATDHE MË FAL NËSE S'MË NDAL

Dikur bijtë e Atdheut betoheshin në ty...
të thirrnin madje, “Zonjë e Rëndë”
ti u jepshe nder ata të bënin me lavdi
ishin fort krenar kur e thonin
-jam shqiptar..!

Por tani një e fortë erë…
drejt greminës ç'po na shtynë
e po na i bie orteqet në derë
të kapemi për Lisin tonë të Madh
sa më parë se, atë era nuk e then dot,
nuk e theu atëherë, nuk e then as sot!

Veç ai e din se si dimnat me acar
na i bën pranvera me lule në behar
dhe unë kam mbetur tek dera në prag
përjashta të iki nuk ma mban kaçiku
a të rri brenda, frymëzënia nuk më lë të qetë
po sikur të kisha unë edhe një jetë
fatin tim sikurse një fëmijë
do ta merrja për dore prapë
dhe nga vendi i të parëve të mi
s'do të largohesha as dhe një hap
por do të punoja për Kauzë dhe Atdhe
derisa ta ktheja ferrën time të jetës
në një lule e jete të bukur
që lulëzon përmbi Dhe
këtu tek ne..!

 K. Sh.
New York 📍

Presidenti i LDA Balkan, z.Marilo Meta, ka zhvilluar një takim pranë Federatës Pan Shqiptare e Amerikës “ Vatra “ simbol i nacionalizmit dhe patriotizmit shqiptar që nga 1912. 🇦🇱

Qëllimi i shoqatës ka pasur si mision historik mbrojtjen dhe garantimin e të drejtave të shqiptarëve në SHBA, si edhe ka ndërmarrë përsipër lobimin në Kongresin e Shteteve të Bashkuara për të drejtat e shqiptarëve anembanë botës. 🙌🏻

Gazeta Dielli - Faqja Zyrtare
Pan Albanian Federation of America VATRA - The Hearth
KONICA NË SYRIN E ATYRE SHQIPTARËVE ME TRU TË SHPËRLARË
Kohën e fundit shpesh po dalin tema shumë të ndijshme por të shtruara në vende jopërkatëse, këtu në internet porse interneti nuk është një tryezë shkencore edhe mendimet dhe pikëpamjet e individëve nuk mund të jenë me relevancë, aq më pak nga ata individë që i j*pin mendimet e tyre nga këndvështrimi i animit partiak, krahinor apo ideologjik,,.Shkenca nuk i duron ngjyrimet madje as nuancat e të tyre … sepse atëherë nuk do ishte shkencore, do të ishte tendencioze… dhe jo vetëm kaq…!?
Pra kjo temë, e nderuara mike, është e mirë për ta trajtuar në tryeza shkencore ku duhet të marrin pjesë studiues të paanshëm të letërsisë, historisë dhe gjeopolitikës, në përgjithësi dhe të tillë njohës të thellë të veprës së Konicës, asaj letrare, filozofike, politike shtetërore e atdhetare në veçanti. Për të kuptuar mes rreshtash atë që thanë njerëzit e mëdhenj të kombit shqiptar duhet të kesh minimumin e domosdoshëm në veten tënde:
1.Dijen e meritueshme dhe të thellë shencore dhe
2.Boshtin që thirret shqiptarizëm për të cilin ti mbahesh vertikal në udhëtimin tënd jetësor.
Teoritë popullore bashkë me regjimet popullore burimin e kanë në krojet lindore-sllave ...akëcili që piu ujë nga këto burime nuk i solli të mirën popullit të vet e aq më pak ata të popullit shqiptar, qoftë ai që punoi në prodhimtari-ekonomi, qoftë në shkencë, qoftë në politikë; edhe atë që nga rëngu më i ulët deri tek ai më i larti që pati në hierarkinë shtetërore. Të vetmet në botë janë burimet lindore që duke menduar se shuash etjen ata të bëjnë larjen e trurit madje dhe shpërlarjen e ndjenjës kombëtare....?! Të gjithë ata figura të shquara shqiptare që manifestuan shqiptarizëm...nuk u trajtuan dhe nderuan meritueshëm nga asnjëri regjim, prej formimit të Shtetit Shqiptar(Shqipërisë Londineze) e deri më sot...Të keqen shqiptarët e kanë brenda vetes së tyre...dhe këtë domosdoshmërisht duhet ta heqim prej vetvetes ata vetë..!
Figurat që punuan për qenien e kombit shqiptar, si Konica me shokë, janë figura madhore kombëtare, janë personalitete pozitive! Ai që i sheh dhe i konsideron si figura negative, ai jo që nuk e sheh realitetin shqiptar esull por truni i tij i shpërlarë ka pësuar katarakt dhe ashtë invertuar; logjika e tij ecën me kokë përtokë e këmbë për qielli.
Të paktën a nuk e kishte thënë dhe Konica i madh qysh më atëherë se, citoj: “Shqipëria është një vend i bekuar me njëmijë bukurira, shkelur nga turmë e cila ushqen njëfarë urrejtje ndaj bukurisë.”
Dhe tjetra,” ”
 Kasam ShAQIRVELA
x

Other Media/News Companies in New York (show all)

The Rival at Fordham University BoredHawk Studios SamePage Haider News MAEGA Radio Live 24/7 & MAEGA TV Live GQeLive.com NYC Players Movies Vibez Owusu Welbeck Clases De Locucion Moderna En New York Plava e Gucia Sot Hot Ten Reviews Band Fan Promotions CONGO - USA News TV