02/03/2026
Liewe Oom Skelm,
Oom, ek sit nou met my g*t vol sand en my kop vol skaamte, maar ek moet dit uitkry. Dis ek, M, die einste ou van die strand wat jy altyd spot. Ja, daai een wat so skelm lyk as die maan skyn.
Gisteraag het ek weer my kans gesien. My girl was moeg geslaap na 'n lang dag, so ek en haar sus het bietjie alleen gaan stap – donker-donker strand, net die golwe wat praat en 'n bietjie wind. Ons het agter 'n duin gaan sit, dinge het vinnig warm geraak. Ek het haar gesoen, sy my terug, en voor ek kon d**k, spyker ons soos twee mal goed in die sand. Sy was wild, Oom – gryp my vas, byt my nek, skree saggies “Harder, M!” terwyl die sand in my knieë en my g*t kriewel. Ek het haar op my skoot getel, haar rug teen die duin, en ons het gerock soos die see self. Dit was pure vuur, sweet meng met soutwater, en ek het gevoel soos 'n koning.
Maar toe kom die guilt. My girl lê net 'n entjie verder en slaap, en hier spyker ek haar eie sus reg onder haar neus. Ek het klaar gekom met 'n groot zzzap – vinnig, diep, en met 'n sug van verligting én skaamte. Die sus het gegiggel, my gesoen, en gesê “Volgende keer weer, M?” Ek het net geknik, maar binne het ek geweet: dis kak, Oom. Ek is 'n regte skelm.
Oom Skelm, wat maak ek nou? Moet ek ophou? Of moet ek maar aangaan en hoop my girl vang my nie? Stuur vir my raad, of ten minste 'n pak slae met soutwater – dalk was dit die sand in my g*t uit, én die sonde uit my hart.
Jou getroue skelm,
M
