Romanza

02/06/2026

Romanza verjaar in Junie, en dié spesiale mylpaal word gevier met ’n groot bederf! 🩷

Twee gelukkige lesers staan elkeen ’n kans om 21 Romanzas te wen! 🎉

👉 Neem hier deel om te wen: https://loom.ly/CcZXXeU

01/06/2026

Ons wenner is ... 😍

Baie geluk aan Elize de Jager wat hierdie pragtige stel liefdesverhale wen! ❤️
Wees asb. op die uitkyk vir ons e-pos om jou prys te eis.

Baie dankie aan elkeen wat deelgeneem het! Hierdie pragboeke en nog meer is nou beskikbaar by jou naaste boekwinkel asook aanlyn op ons webtuiste: https://loom.ly/BDW13tU

Lekker lees! ☕

30/05/2026

Soms is die onverwagte die moeite werd. Lees nou ’n proeseltjie uit Leer my leef deur Louise van der Merwe hier:

Viljoen draai die venster van sy stokou Fordjie wyd oop. Die goeie ou dae, grinnik hy by homself – vandag se ruite is mos almal elektries, dus is hierdie armafdraaisessie eintlik heel aandoenlik. Die Oos-Kaapse wind is warm en droog en die pad wat voor hom uitstrek lank, vaal en eentonig. Ja Kleynhans, sug hy lank en hard, dat jou hele lewe waaragtigwaar nou hierop neerkom: Agt en dertig jaar oud, pas weer enkel, met genoeg geld om meer vyande as vriende te maak, blink motors, vliegtuie en ’n monument vir ’n huis, maar hier ry jy die vlaktes in met ’n 1986 Ford Laser Tracer TX3. ’n Versamelaar sal dalk die sentimentele waarde daarvan besef, maar andersins lyk hy wat Viljoen is, seker maar net soos ’n gewone ou wat sukkel om kop bo water te hou.
Vir die eerste keer in ’n baie lang tyd trek hy nie gedurig aandag as hy by vulstasies stop nie; is daar nie ’n vlaag van belangstellendes wat met aangeplakte vriendelikheid op hom toesak as hy by ’n eet- of drinkplek instap nie. Nee, vir die eerste keer in jare is Viljoen Volschenk Kleynhans net nog ’n gesig in die skare. Die flieks is toe nie so verregaande nie. Net ’n ruiling van sy gewone ontwerperchinos en knopieshemde vir ’n eenvoudige jean en T-hemp van Pick n Pay en natuurlik ’n kepsie daarby, en daar gaan hy – skielik onherkenbaar vir die meeste mense. Die vere maak toe tog die voël!
Daarby moet hy erken die feit dat hy sy baard op die lughawe afgeskeer het, was ook ’n groot verandering, maar hy gaan dit weer eerder laat teruggroei. Hy lyk vir homself soos ’n vreemdeling. ’n Baie jong, nat-agter-die-ore-vreemdeling. Hy dra al jare baard, hy lyk net beter met een. Hy verkies sy baard kort en netjies, so dit is nie altyd maklik om te onderhou nie, maar hy het ’n streng roetine wat dit moontlik maak.
Nou goed, sy bekendheid is beperk tot die besigheidswêreld – sy binnekringe. Hy is nie een of ander gesogte glanspersoonlikheid nie, al laat sy kollegas en kennisse dit soms so voel, maar dit is net omdat hulle agendas het. Dit weet hy nou uiteindelik. Hy het wat hy altyd vermoed het, dié week op die harde manier geleer: Sy hele lewe is ’n klug. Alles wat hy opgebou het, is ’n klug. Eintlik is hy maar net ’n pion in almal se skemas, niks meer nie, niks minder nie.

🖤 Lees nou hier verder: https://loom.ly/eKNnmoQ

🖤 Voeg hierdie boek op jou leeslys: https://loom.ly/EcoX2Dk

29/05/2026

"Die romanse lees byna soos ’n spanningsverhaal, kompleet met ’n klomp skurke, gedryf deur geldgierigheid. Die vind van waardevolle skatte, bring die skadukant van mense na vore, soos dit duidelik word uit die gebeure."

Dankie Amanda Claassens vir nog 'n pragtige resensie!

💙 Lees meer hier: https://loom.ly/J_JnORw

💙 Voeg Skattejag en skadukante deur Malene Breytenbach op jou leeslys: https://loom.ly/zDhUW3Q

Ervare skrywer wat sy is, het Malene Breytenbach haar lesers al saamgeneem na die Amasone, na hospitaalsale, na die oorlogsfront. Daar is al gedraai in Egipte, by argeologiese opgrawings. Nou verra…

28/05/2026

Kan sy hom vertrou en haar ware self wys? Lees nou ’n voorsmakie uit Myner van my hart deur Mariëtte Wenhold hier:

Katarien klim uit en stap na die voorwiel om die skade te bekyk. Heeltemal verwoes. Sy haal diep asem en gee ’n harde sug. Sy het spesifiek gevra om ’n RAV 4 te huur omdat sy bekend is met die voertuig; iets waarvoor sy nou dankbaar is.
Sy maak die kattebakdeur oop en trek aan die lus wat die vloer lig. Die domkrag lê in die middel van die band bo-op ’n plastiekseil. Dankie tog vir die plastiekseil. Dit gaan help dat sy nie soos ’n stofkind lyk wanneer sy by die hospitaal instap nie. Katarien maak ’n kopnota om die huurmotormaatskappy te bedank vir hul bedagsaamheid. Voor sy die spaarwiel uithaal, sprei sy eers die plastiekseil langs die wiel oop.
Sy is reeds besig om die domkrag onder die voertuig in te skuif toe sy die dreuning hoor van ’n voertuig wat tot stilstand kom. Al weer ’n goudkleurige BMW. Sy rol haar oë, sien hoe ook dié voertuig se noodfl***erligte ritmies begin fl***er.
Haar hart klop in haar keel toe ’n man uitklim en aangestap kom na waar sy op die grond sit. Hy beduie in die rigting van die klip.
“Jy weet, as jy stadiger gery het, sou jy gesien het daar’s ’n klip in die pad, en dan het ek nie nou nodig gehad om te stop om jou te kom help nie.”
Haar kop ruk omhoog en sy tuit haar mond. Wie de hel d**k die man is hy om vir haar te kom preek?
“As ek dit nie mis het nie, Meneer, het jy uit jou eie gestop. Ek is nie die hulpelose tipe vrou wat ’n wit vlag staan en swaai sodat ’n mansmens haar moet kom help nie.” Ongeskikte mansmens.
“Aha! Dan’s sy nie net ongeduldig nie, sy’s boonop ’n spitsvondige geitjie.”
Katarien voel die gloed in haar nek opstoot. Verbeel sy haar, of is sy lippe saamgepers om nie te lag nie?
“Ek hou jou nou al van OR Tambo af in my oog. Dit lyk of die duiwel en al sy trawante agter jou aan is. Waarheen jaag jy so?”
Sy kyk weer na die voertuig wat agter hare geparkeer staan. “Wag ’n bietjie . . . Nou weet ek wie jy is. Jy’s die oom by die lughawe wat nie weet ’n groen verkeerslig beteken jy mag ry nie.”
“Skuldig. Dis ek daardie.”
’n Kuiltjie verskyn in sy wang. Hy lag haar wraggies uit. Dié man krap haar behoorlik om.

💚 Lees nou hier verder: https://loom.ly/QkSRoEI

💚 Voeg hierdie boek op jou leeslys: https://loom.ly/ygwrNP4

27/05/2026

Wen vyf liefdesverhale! 😍

Elke groot liefde het ’n begin: ’n toevallige ontmoeting, ’n onverwagte vonk, ’n oomblik wat alles verander ❤️

Elke boek neem jou op ’n reis van verlange, hoop en romanse wat jou herinner hoekom liefde altyd die moeite werd is. Dis stories wat jou laat glo dat die regte persoon soms net ’n hoofstuk weg is.

👉 Skryf hier in en staan ’n kans om jou volgende gunsteling-liefdesverhaal te wen: https://loom.ly/oga1nDk

26/05/2026

Uit liefde word hul kosbaarste geskenk gebore. Lees nou ’n voorsmakie uit Ballade van die liefde deur Mari Roberts hier:

“Carli!” ’n Ronde bruin gesiggie loer om die deurkosyn, voordat haar liggaam skuif en sy in die deur staan. Haar bors dein op en neer soos sy haar asem probeer terugkry. Sy moes hierheen gehardloop het. Carli kyk van onder haar kuif met meer aandag na Shelley. Die te groot groen trui se skouernaat sit skeef en lyk of dit van haar ronde skouer wil afgly.
Shelley stut haarself teen die kosyn met haar hand: “Jy moet seblief kom help,” hyg sy en vervolg sodat die woorde kort staccatoklanke vorm. “Temba verskree almal in die kombuis.”
Stadig sit Carli die pen neer en vryf oor haar moeë oë. “Haal eers diep asem en bedaar, dan vertel jy my hoekom Temba almal verskree.”
“Gabe én Santjie is siek,” rammel Shelley voort sonder om asem te skep en vee die sweet van haar gesig af. “Temba het hulp nodig in die kombuis, maar al wat voorheen saam met hom gewerk het, was Sura en Aileen, maar dan is daar te min waiters in die restaurant. Hy is vreeslik geïrriteerd met die drie studente wat hom nou help.” Sy gun haarself ’n diep asemteug voordat sy die betoog hervat: “Die hele restaurant is vol mans wat met die four-by-four-groep hier aangekom het. Gelukkig drink hulle nog net, maar as hulle eet soos hulle drink, gaan Temba nie voorbly nie!” Shelley se stem het weer begin styg en Carli hou haar hand op.
“Goed, ek kom,” sus sy die oorstuurse meisie. Sy het vergeet van die konvooi wat vanmiddag opgedaag het. “Ek sal in die bar kom help, sodat julle kan kos maak.”
Shelley sug openlik verlig, sluk ’n paar keer en blaas haar asem uit. “Dankie tog.”
Carli onderdruk ’n glimlag, maar toe sy alleen is, tel sy die telefoon se gehoorstuk op en skakel ’n nommer.
“Theunis,” groet sy, verlig dat hy steeds in sy kantoor is, “ek sal nie vanaand kan saamgaan op die nagrit nie. Daar is ’n krisis by die restaurant.”
“Ag, dit is jammer,” sê hy en klink so afgehaal dat Carli haar oë ’n oomblik sluit teen die skuldgevoel.
Vinnig sê sy: “Oukei, sien jou later.” En voordat hy iets kan sê, plaas sy die telefoon terug op die mikkie.
Sy en Theunis werk al vyf jaar saam hier in dié uithoek van die Kalahari. Die Park, ’n privaat wildtuin wat aan ’n Engelsman behoort en aan die Kgalagadi grens, lê noordoos van Twee Rivieren binne die Botswanagrens. Sy was gelukkig om destyds hier werk te kry, want dit is die perfekte wegkruipplek.

🩷 Lees nou hier verder: https://loom.ly/Q_hqnn8

🩷 Voeg hierdie boek op jou leeslys: https://loom.ly/K6uqdKA

25/05/2026

Dankie Amanda Claassens vir die pragtige resensie oor Zinèt Oosthuizen se Romanza, Net ek!

💜 Lees die resensie hier: https://loom.ly/qxtVAsc

💜 Kom ontmoet vir Leola en Wian: https://loom.ly/ZZ0sCFA

In romanses is die knelpunt alte dikwels spoke uit die hoofkarakters se verlede, of onlangse seer wat hulle sku maak vir verhoudings. Zinèt Oosthuizen het hierdie algemene situasies netjies ge-syst…

24/05/2026

Met elke noot en liriek word harte gesteel. Lees nou ’n proeseltjie uit Harte in harmonie deur Felicia Snyman hier:

Die ateljee voel weer vandag soos huis. Die herinneringe aan haar pa hang steeds teen die muur. As sy hard konsentreer, ruik sy die bekende geur van moerkoffie en Old Spice wat in die lug hang. Elara sluk swaar aan die knop in haar keel. Al is haar pa nie meer hier nie, het hulle die egtheid van sy ateljee behou. Haar aandag draai na die fyn figuur wat wild rondbeweeg.
Talia Roos, beter bekend aan die buitewêreld as Lia-Rose, is nie ’n katjie wat sy sonder handskoene sal aanpak nie. Die stemtoon wat sy teenoor die persoon aan die ander kant van haar selfoon gebruik, is allesbehalwe vriendelik. Haar beste raaiskoot – haar bestuurder wat iets obskuur verwag.
Elara kyk bewonderend na die ander vrou se haarstyl. Dit is glo in ’n randsnitstyl gesny. Talia druk die langer gedeelte agter haar oor in. Aan die afgeskeerde kant van haar hare rank ’n tatoeëermerk van ’n roos agter haar oor uit en langs haar nek af. Dit moes seker baie pynlik gewees het.
Sy is nie iemand vir waaghalsige haarstyle of permanente ink op haar vel nie. Haar hare is steeds haar eie, natuurlike kleur. Die skokkendste ding wat sy ooit doen, is om die punte te laat sny. Sy grinnik vir haarself. Wat ’n rebel is sy nie!
Talia gooi haar hande gefrustreerd in die lug en druk dan die foon dood. “Jammer daaroor.” Sy vee hard oor haar gesig. “As ek nog een keer moet hoor ek moet sexiër aantrek, skiet ek ’n koronêr.” Sy stamp haar voet. “Lyk ek soos iemand wat mans met skiempie uitrustings oor haar wil laat kwyl?” Sy vloek onderlangs en Elara neem aan sy is in ’n monoloog en verwag nie ’n reaksie nie.
Ná ’n paar minute glimlag sy en gaan sit op ’n groot luidspreker. “Jammer. Ek is seker, met jou pa is jy gewoond aan die drama van die bedryf.”
Sy knik stil. “Ongelukkig, ja. Behalwe, hulle het nooit van hom verwag om ’n bietjie vleis te wys nie.”

🎶 Lees nou hier verder: https://loom.ly/As-FLJA

🎶 Voeg hierdie boek op jou leeslys: https://loom.ly/9OIQtDw