22/09/2026
22 september — Getal 4
Het huis in je hoofd
Wat als je brein een huis was?
Met kamers vol gedachten.
Herinneringen aan de muur.
Deuren die je ooit sloot.
En ramen waardoor je naar de wereld kijkt.
Sommige kamers voelen veilig.
Andere staan al jaren op alarm.
Niet omdat er vandaag gevaar is,
maar omdat je brein ooit leerde:
hier moet ik opletten.
Wat als je binnenkort
een ruimte kunt binnenstappen
waar je dat beter leert begrijpen?
Niet om te zoeken naar wat er mis is met jou.
Maar om te ontdekken
hoe jij werd wie je vandaag bent.
Wat als je begrijpt
waarom bepaalde gedachten blijven terugkomen?
Waarom je soms reageert
nog vóór je bewust hebt kunnen kiezen?
En wat als er, door dat te begrijpen,
plots weer ruimte ontstaat?
Ruimte om te denken.
Om te voelen.
Om te creëren.
Om te schrijven.
Om te dromen.
Om te groeien.
Misschien is veiligheid niet
een leven zonder moeilijke gedachten.
Misschien is veiligheid weten:
dit is mijn huis.
Dit is mijn brein.
En ik mag leren hoe ik erin woon.
Mijn dyslectische brein leerde mij
dat niet iedere deur op dezelfde manier opengaat.
Soms moet je anders kijken.
Verder kijken.
Ontdekken wat een dyslectisch brein ziet
wat anderen soms voorbijgaan.
En misschien…
heel binnenkort…
kunnen jullie letterlijk
door zo'n deur naar binnen stappen.
Een deur naar verhalen.
Naar boeken.
Naar beleving.
Naar creatie.
En naar een plek waar je niet alleen
mijn brein beter leert kennen,
maar misschien ook
iets ontdekt over dat van jezelf.
Vandaag vertel ik nog niet
waar die deur staat.
Maar zodra de handtekening er staat…
gaat ze open.
En hoe bijzonder dat dit gebeurt
rond Wereld Dyslexie Maand.
22 september.
Getal 4.
Een huis.
Een veilige basis.
En binnenkort… een echte deur.
Auteur Mieke Spanhove